Skip to main content

Morgen voel ik me beter


Vandaag keek ik, zomaar ineens achterom.
Er liep niemand achter mij.

Ik zag geen mens en jij was er ook niet.


De tegels waarop ik liep, waren blauw.

Ze deden me denken aan kleine olifantjes,

die met hun grote oren rondvliegen in een circus,

waar jij vast in het publiek hebt gezeten.

 
De grote glazen draaideur van het hotel

draait, en draait, en draait, en draait.

Ik word misselijk en groen - heel erg groen

en heel erg misselijk.

Ik spuug.

Jij komt uit mij als kleine stukjes herinnering,

kapot en half verteerd.

 
Ik heb je verheerlijkt;

hoe verder je van mij verwijderd was in afstand en in tijd,

hoe liever ik je had.

Ik kon leven van alleen al de gedachte aan jou.

Maar je was als een infectie -

afhankelijk werd ik, en ziek.


De portier komt glimlachend op me af,

maar het lachen vergaat hem al snel als jij jou op de vloer aantreft.

Sorry portier.

Sorry vloer.

 
Ik wil een inenting,

een vaccinatie.

Ik heb antistoffen nodig.

Nu!

 
Zo - ik ben klaar.

Laat de dokter nu maar komen.

Één spuit, twee pillen, drie weesgegroetjes,

Γ©n een verhaaltje voor het slapen gaan.

 




Comments

Mey said…
Dat moet je aan de dokter vragen. Ik pleit onschuldig. ;-)

Popular posts from this blog

In memoriam ~ Chris

Chris
Juni 1999 - December 2018



mijn meisje, mijn lieve meisje
ik ben gebroken, maar voor jou ook blij

jij jaagt nu op spookmuisjes
en vangt vast spookvogeltjes

mijn meisje, mijn lieve meisje

in de poezenhemel woon je nu
voor altijd jong
voor altijd vrij

maar ach mijn meisje, mijn lieve meisje

ik mis je
ik mis je


je was bijna je hele leven
een heel groot deel van dat van mij

Ik vergeet soms

Ik vergeet soms
vergeet dat ik vergeet soms
en vergeet dan te denken
dat dat niet erg is
-meestal

Want soms vergeet ik
iets wat ik beter niet kon vergeten
iets waarvan het bijna zeker beter is
het te blijven weten

Dus poog ik steeds te blijven weten
dat wat ik beter niet kan vergeten
zodat ik zeker niet vergeet
datgene wat ik weet

Het is alleen zo jammer
dat mijn hoofd niet weet
hoe ik niet vergeet


Already his

erratic thoughts run wild
my brain pulsating with unruly life

death - so inviting
an idyllic image anchored in my mind
of secret glances & romantic dances

he awaits me
patiently
till last breath ~ soon

this life, this world
I won't miss

carve my name into stone
I am already gone
I am already his