Skip to main content

Heimwee


nu ik wandel door de straten
van mijn nieuwe thuis
voel ik mij verlaten
en alleen
het onbekende omhult mij
ontneemt me de vrijheid
te zijn
wie ik bang ben te blijven

ik mis
de veiligheid van het vertrouwde
het oude waar ik was
daar waar ik vaak verdween
en vluchtte in schijnveiligheid
van hetgeen
waar ik eigenlijk
niet wilde verblijven

mijn hoofd en mijn hart
gespleten

beschadigd
opengereten

heimwee
naar wat niet meer kan zijn
maar wat ook nooit
was gebleven

Comments

Anna said…
Indringend schrijven. Herkenbaar ook!
A van de Aa said…
Mooi slot !!
Het hart is nog afscheid aan het nemen.

Popular posts from this blog

In memoriam ~ Chris

Chris
Juni 1999 - December 2018



mijn meisje, mijn lieve meisje
ik ben gebroken, maar voor jou ook blij

jij jaagt nu op spookmuisjes
en vangt vast spookvogeltjes

mijn meisje, mijn lieve meisje

in de poezenhemel woon je nu
voor altijd jong
voor altijd vrij

maar ach mijn meisje, mijn lieve meisje

ik mis je
ik mis je


je was bijna je hele leven
een heel groot deel van dat van mij

Already his

erratic thoughts run wild
my brain pulsating with unruly life

death - so inviting
an idyllic image anchored in my mind
of secret glances & romantic dances

he awaits me
patiently
till last breath ~ soon

this life, this world
I won't miss

carve my name into stone
I am already gone
I am already his



Wat altijd zal zijn

nu het donker wordt en wij ouder
kijk ik terug - niet achteruit
zie de gloed van jouw gedachten
zo warm en zo mooi
als een brug van wat eens was
naar wat altijd zal zijn - jij
een zachte trilling in de lucht
als van een vleugelslag - vrij