Skip to main content

Heimwee


nu ik wandel door de straten
van mijn nieuwe thuis
voel ik mij verlaten
en alleen
het onbekende omhult mij
ontneemt me de vrijheid
te zijn
wie ik bang ben te blijven

ik mis
de veiligheid van het vertrouwde
het oude waar ik was
daar waar ik vaak verdween
en vluchtte in schijnveiligheid
van hetgeen
waar ik eigenlijk
niet wilde verblijven

mijn hoofd en mijn hart
gespleten

beschadigd
opengereten

heimwee
naar wat niet meer kan zijn
maar wat ook nooit
was gebleven

Comments

Anna said…
Indringend schrijven. Herkenbaar ook!
A van de Aa said…
Mooi slot !!
Het hart is nog afscheid aan het nemen.

Popular posts from this blog

nighttime sounds: an owl in a tree, wind rustling the remaining leaves gnarly branches, black against the moon the sweetest dreams, taking residence in my heart you & I an impossible possibility the sheets will not reveal my secrets

In silence

never would there evermore a song upon a breeze for music has forsaken us went lost among the trees now darkness has surrounded us and vanquished all the light in silence now we just await the visitor in the night