Skip to main content

Spoken


en ik dacht dat grote mensen niet meer bang waren voor spoken
maar ik dacht het verkeerd

voor hen geen witte lakens
of enge wezens onder het bed
ze zien spoken die niet meer verdwijnen
door het aandoen van het licht

want het zijn volwassen spoken
ze hebben een gezicht


Comments

Popular posts from this blog

nighttime sounds: an owl in a tree, wind rustling the remaining leaves gnarly branches, black against the moon the sweetest dreams, taking residence in my heart you & I an impossible possibility the sheets will not reveal my secrets

In silence

never would there evermore a song upon a breeze for music has forsaken us went lost among the trees now darkness has surrounded us and vanquished all the light in silence now we just await the visitor in the night