Skip to main content

Big city


alone among the many
I used to smile
but after a while it faded
I started to fade

~ life in a big city

at morning we step out of our homes
into our solitary confinement

numb
dulled and gray

~ life in a big city
we're wasting away

Comments

Popular posts from this blog

In memoriam ~ Chris

Chris
Juni 1999 - December 2018



mijn meisje, mijn lieve meisje
ik ben gebroken, maar voor jou ook blij

jij jaagt nu op spookmuisjes
en vangt vast spookvogeltjes

mijn meisje, mijn lieve meisje

in de poezenhemel woon je nu
voor altijd jong
voor altijd vrij

maar ach mijn meisje, mijn lieve meisje

ik mis je
ik mis je


je was bijna je hele leven
een heel groot deel van dat van mij

Already his

erratic thoughts run wild
my brain pulsating with unruly life

death - so inviting
an idyllic image anchored in my mind
of secret glances & romantic dances

he awaits me
patiently
till last breath ~ soon

this life, this world
I won't miss

carve my name into stone
I am already gone
I am already his



Nooit geloofd

de droom
in een lege kamer lig ik, woordeloos
wachtend op niets
of iets wat niet langer is

steeds kleiner en banger
staar ik omhoog
volg de scheuren in het plafond
draai rond en rond en rond en rond

mijn kloppend hart slaat wild, verward
mijn stem vervreemd
mijn ziel verwond

gekromde vingers klauwen
maar de muur blijft maagdelijk wit
en de uren tergend traag

vraag me niets
ik weet het niet, ben het vergeten
zij - zij weten, maar zeggen mij niets
sussen enkel mijn geweten met een pil, een spuit
en kussen mijn hoofd
sst - het is goed - het wordt beter
beloofd

ik heb het niet geloofd
nooit geloofd, nooit geloofd

van zowel werkelijkheid als waanzin beroofd
staar ik omhoog
volg de scheuren in het plafond
draai rond en rond en rond en rond
en schreeuw om hulp
met gesloten mond