Skip to main content

Wat was

En ik dacht dat de wolken van glas waren
Net als jouw gedachten
Breekbaar
Maar de regen die viel was zwart
Vergeet het
Ik ben niet echt en mijn herinneringen zijn traag
Veeg me uit als een krijtbord
Wat ik denk doet er niet langer toe
Geweest is wat was
Toen ik nog geloofde in wolken van glas



Comments

A van de Aa said…
Het zou mooi zijn als je zaken kon uitvegen....

Popular posts from this blog

nighttime sounds: an owl in a tree,
wind rustling the remaining leaves
gnarly branches,
black against the moon

the sweetest dreams,
taking residence in my heart

you & I
an impossible possibility
the sheets will not reveal my secrets


In silence

never would there evermore
a song upon a breeze
for music has forsaken us
went lost among the trees

now darkness has surrounded us
and vanquished all the light
in silence now we just await
the visitor in the night

casting my eyes to ground
I find our morning shadows fading
dark clouds have gathered to shade our sun
we own our separate thoughts
both wrought with guilt

I love you
still
but my heart beats out of sync

let the rain pour down
I am now ready to drown