Skip to main content

Destined to darkness



within this cold night, between these barren walls and dying trees, evil voices from a distant past haunt my soul
there is little time left
for you are only embers now; the pale remnants of a fire that once was our blazing power

with hollow eyes you watch my movements
my lips part but no sound escapes from my mouth
I turn around, ashamed
how could I be so foolish to think myself worthy of you when I was destined to fail such a frail flower, beautiful, fragrant, fragile... now withering
still holding on to life you whisper: it awaits us all my love,
I don't fear it,
hold me now, then let me go

how could I, you should know I would rather die here instead of you
to bleed into the barren ground and watch you bloom once more with vibrant life from my limbs
but I obey
take your pale, powerless body into my arms to cradle you, protect you
for my demons lurk in the growing darkness
once you are gone - my light, my love, my life
- I will be lost to them

I will fight fiercely for you
until I loose and must let go
of all that was you
the last goodness in me


Comments

Popular posts from this blog

In memoriam ~ Chris

Chris
Juni 1999 - December 2018



mijn meisje, mijn lieve meisje
ik ben gebroken, maar voor jou ook blij

jij jaagt nu op spookmuisjes
en vangt vast spookvogeltjes

mijn meisje, mijn lieve meisje

in de poezenhemel woon je nu
voor altijd jong
voor altijd vrij

maar ach mijn meisje, mijn lieve meisje

ik mis je
ik mis je


je was bijna je hele leven
een heel groot deel van dat van mij

Ik vergeet soms

Ik vergeet soms
vergeet dat ik vergeet soms
en vergeet dan te denken
dat dat niet erg is
-meestal

Want soms vergeet ik
iets wat ik beter niet kon vergeten
iets waarvan het bijna zeker beter is
het te blijven weten

Dus poog ik steeds te blijven weten
dat wat ik beter niet kan vergeten
zodat ik zeker niet vergeet
datgene wat ik weet

Het is alleen zo jammer
dat mijn hoofd niet weet
hoe ik niet vergeet