Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit november, 2014 weergeven

Ha!

Ha! 
Such sad news you bring. 
Tonight, even the feathers in my pillow will weep. 
How perfectly horrible. 
I love it. 

Twilight...

twilight
is a little pause
between dark and bright
not yet day
or not yet night




     Picture Pixabay

120W - Play a game

Ik had nog een inzending gedaan voor de 120Wedstrijd: Mosterd, maar die is afgekeurd. In de wedstrijdregels stond niet dat het persé in het Nederlands moest, dus heb ik een dialoog geschreven in het Engels. In de huisregels bleek dat echter wel te staan, maar daar had ik niet gekeken.

Helaas Pindakaas. Maar ik werd vooral gestimuleerd om hem toch lekker te delen door hem bijvoorbeeld op mijn site te zetten. Zie hier, dat hoef je mij geen twee keer te vertellen:


'Do you want to play a game?'
'Maybe, it depends. You dó know that your kind of games often give me a headache.'
'It's a word game.'
'Hmm, what kind of word game?'
'You know Scrabble?
'Sure.'
'Well, I've made up this new game; Scramble. It's quite fun you know! I will give you a sentence where the letters are scrambled. To make it easier for you, I've scrambled the words seperately. Listen: "Shit salt thing ti mosterd".'
'And now you expect mé t…

120WEDSTRIJD: MOSTERD

Door een lieve vriendin werd ik gewezen op de 120WEDSTRIJD: MOSTERD.
Het is bij deze wedstrijd de bedoeling dat je een pure dialoog schrijft met daarin het woord MOSTERD. Best lastig, maar heel erg leuk. Het is voor mij in ieder geval uitdagend, en een oefening in het out-of-the-box denken. 
Ik heb nog nooit pure dialogen geschreven, meestal komen daar allerlei andere zaken bij, zoals omschrijvingen, gedachten, gebeurtenissen. Het is de kunst bij een pure dialoog om toch de lezer mee te nemen in de situatie waarin de dialoog plaatsvindt, zonder al die andere zaken erbij te gebruiken. 
Wat vaagheden erin kan zorgen voor spanning, of nieuwsgierigheid. Zelf ben ik erg van de humor; flauwe humor zelfs.
De dialogen die ik tot nu toe heb ingezonden zijn de volgende: ScrabbleSpraakverwarringMSNSinapisEn dan is er nog een heel leuke (al zeg ik het zelf) dialoog door een beetje vreemd (maar wel lekker) co-schrijverschap; alledrie de schrijvers even prettig gestoord (al zeg ik ook dat weer zelf): D…

She embraces...

picture pixabay  


she embraces
with her cold arms
nature's fragile life
kissing the warmth away
- a winter's tale




By not eating...

by not eating 
she hopes 
her mind can silence the voices 
screaming at her 
to become less




Picture pixabay

Door naar de volgende ronde!

Gisteren kreeg ik te horen dat ik met mijn verhaal Schrijven is leven op de longlist sta voor de Azra-Magazine Schrijfwedstrijd 2014 met als thema De Toekomst. Nu hoop ik dat ik ook de shortlist haal. 
Dat ik voor de wedstrijden Mijn verhaal & Insomnia ook bij een kleinere groep hoorde die doorging naar de volgende ronde, geeft me de moed te denken dat ik nog zo slecht niet schrijf, want ik heb voorheen eigenlijk nooit verhalen geschreven, enkel gedichten. 
Hoe ik schrijf is dan ook heel persoonlijk. Ik heb geen lessen gehad, of boeken gelezen hoe het moet. Ik lees alleen zelf graag en merk daarin ook dat ik grote voorkeur heb in schrijfstijlen. Ik probeer me wel aan regels te houden, maar wat de manier van vertellen betreft; die is van mij. Bloemig, vaag, cynisch, grappig... mijn emoties en dromen. Ik kan ook geen verhaal schrijven over een onderwerp dat me niet interreseert. Dat beperkt me misschien wel, maar daardoor blijf ik hopelijk wel trouw aan wat ik schrijf en wil vertellen…

Werkelijk; wat is...

Werkelijk; wat is werkelijk? Ben ik werkelijk wie ik ben? Ik ben misschien wie ik denk, maar wie denk ik eigenlijk dat ik ben? Dat is eerder onwerkelijk, want ik weet het gewoon niet. En als ik het werkelijk niet weet, wat houdt dat werkelijk dan eigenlijk in? Werkelijk onbegrijpelijk. Dat dan weer wel.

5lines / micropoetry

resting here eternally watching the seasons change year after year I cast my eyes downwards my stone heart cold







picture pixabay

Leaving me

I turn around and watch you walk away. How can this happen? Where has this gone so wrong, what have I done... I don't know. I just don't know. 

So here I stand still and stare, hoping you, no willing you to turn around. To come back, and love me all over again. Like a first love: new, exciting, exhilarating, consuming, thrilling. I want you to love me and hold me, like you've once promised - 'till death do us part. 

But death hasn't come yet, and yet you are leaving me. 
You won't love me and hold me any more. 
You are shattering my dreams of growing old together. 
You are breaking my heart. 

So I might die after all.


                                 Photo pixabay

Haiku

if sleep does not come will you walk with me tonight on ghostly moonbeams

Foto pixabay

De verlorenen

geen genegenheid het is zo koud - daar, buiten de deuren voor hen gesloten uitgestoten met niets en niemand om zich heen alleen voor zichzelf op de vlucht, zonder te weten waar naartoe of waarom - waarom eigenlijk

Blijf nog even

Ik weet het; je kunt niet blijven, en terwijl de avond overgaat in de nacht, voel ik je heel zachtjes gaan. Er wordt geen deur gesloten. Geen kus als vaarwel. Het is een einde zonder einde.

Wat is het heerlijk hier. Ik met mijn tenen in het zand, jij met je voeten in de branding, en de lucht fel blauw boven ons. Wat wil een mens nog meer? Ik wil het schilderen, deze scène - het vastleggen voor later als we oud, of er niet meer zullen zijn. Ik ben alleen geen Rembrandt of Monet, dus de herinnering aan dit moment moet voldoen. Ik zal hem opschrijven, straks als we weer thuis zijn. Dan lees ik hem, herlees ik hem, zotdat ik me elk detail zal blijven herinneren. De zandkorrels, de heldere zon, het ruisen van de zee, de zilte lucht, het koude water, je gebruinde huid, je witte blouse die wappert in de wind, je glimlach, je wild wapperende haren, je onschuld, je handen die water naar me spetteren, de klank van je lach, je ondeugende ogen. Alles wil ik me blijven herinneren. Dit moment. On…

All alone

Here I am sitting in the cold, listening to the radio - a sad song breaks my heart. It leaves me yearning for comfort; warm arms to run into, a soft hand to dry my tears, and loving eyes to tell me silently I'll be fine, that we're fine, and everything is going to be just fine. But I am on my own and my tears fall to the floor. It hurts so much, to be alone once more. Tonight, like so many nights before.



Picture Pixabay

What am I

Sometimes I feel like I have failed
to simply live
Like I have not tried hard enough
to excell
in being human

But what am I if not human?
A ghost?
A demon?
A thought?

I've sought for the answer
but failed
again
and again
and again





Kennismaking

ik hoef niet te weten  wie je bent hoe je heet wat je doet
ik hoef niet te horen hoe je schreeuwt wat je zegt wie je roept
ik hoef niet te zien hoe je struikelt wat je laat waar je zoekt ik wil enkel voelen hoe je ademt wie je liefhebt en wat jij voelt



Foto pixabay



November

nooit zag ik ooit zo laat vallende blaadjes met bloesem
eigenlijk is het triest en melancholisch  bloeiend de winter tegemoet gaan en reeds te weten, te vroeg te moeten sterven

Geborgen in zee

Acryl op canvas met deels papier machée 2012.
Formaat van  30x40 cm.

Trefwoorden die ik zelf heb gegeven voor dit schilderij zijn: zee, zeewier, melancholisch, verdronken, vrouw, meermin, blauw, blauwgroen.

Als ik al een meesterwerk zou hebben gemaakt, dan was het deze voorstelling. Niet in techniek, maar in sfeer.


Het schilderij is niet te koop maar te bezichtigen via Uniekpalet.nl
Het is in overleg wel mogelijk dit werk te huren voor  €5,- per maand.

Dear diary

It has been a long time since I've talked to you. Silence does not always mean silence, you know. Sometimes it means turbulence. And turbulent times, does best describe what has been these past weeks.
Where to start... 


Maybe I should not start, but begin with the ending. For all's fair in love and war, is it not? And at war I have been. My inner demons have been raging. Playing foul games with my mind, making me seek salvation in all the wrong things. They have almost rendered me powerless to withstand the darkest of all temptations.
But I have fought. I am fighting still. I have called out to my dearest friend to help me. I have called out to you.
Will you help me, please. Will you make me see light, where I have encountered darkness. Will you steer me towards love, instead of hatred. Will you help me fight evil, and lead me back to the good inside of me. For if you can not, or will not help me, I will fall. 
I am falling already. With each day following the other, I am becoming…

Choices

In the face of it, well, it didn't matter. Not to me anyway. I had made my choice long ago; and whether he, or anyone else, was convinced it was the wrong choice I was bound to make. It was my choice to make, and mine alone.  So here I stand at this crossroad now, far away from what used to be my safe haven, to make another choice, all on my own. If I had listened with my mind to what they had said back then, I would not stand here today. And once again I have to decide if I should follow my mind, or my heart.  In following my mind; would that not make a sane decision but leave my heart scarred and with the passing of the years, with all the regret, make me insane, wanting to live outside of the real world. In following my heart; would that not make my heart grow stronger, but make me doubt all the time, for reason does not defy logic, while matters of the heart most often do. Why do I feel powerless now, unable to make a choice. Is it because the choice is so much harder to make, or…

Vrolijke Olifant

Schilderij van acryl op canvas op het formaat van  30x40 cm. Zijkanten meegeschilderd in de kleur blauw.

Dit schilderijtje is vrij gerïnspireerd op Aboriginal Art. Het is een leuke versiering voor op op een kinderkamer met als thema blauw, of dieren. Gewoon schattig; niet meer en niet minder. :-)


Het schilderij is te koop voor €50,- via Uniekpalet.nl
Het is ook mogelijk dit werk te huren voor  €5,- per maand.