Skip to main content

Stenenkring

Stenenkring


Lopend door het landschap van vroeger - over uitgesleten paden - vergeet ik heel even wat nu is, wat mogelijk komt of nooit zal komen.


De wachters, ze wachten.

Zwijgend aanschouwen ze de jaren, de eeuwen die voorbij gaan.
Ze staan,
getekend door de tijd.


Nietig, in de wetenschap dat ik verdwijn en geen spoor zal achterlaten van mijn zijn, betast ik hen en verwonder me.


Wij tellen, maar vertellen niet meer.
Berekeningen gemaakt door machines, nauwkeurig vastgelegd; te vroeg, te laat tot op de seconden.
We zien met ons verstand.
We bouwen, breken af en vergeten.
 

Zij staan nog steeds geschakeld, in een kring van verloren betekenis.


Ik luister, ik streel ze, ik heb ze lief.

 



Comments

Popular posts from this blog

  whispered to the stars   ✨ countless names, -yet all the same   the ones we loved the ones we lost once upon a time   remembered, but forgotten they'll remain always     always the same

Kastelen / Castles

we hadden geen geld, geen knikkers jij & ik we speelden met zand met onze handen bouwden wij de mooiste kastelen we had no money, no marbles you & I we played with sand with our hands we built the most beautiful castles

    green leaves change colour