Skip to main content

Raamtekening

 

De regen glijdt langs het raam omlaag. De dag is verdrietig.

Troosteloos.

December ademt wolkjes, het is koud.

Er loopt een natte man voorbij, met een natte hond.


Ik staar naar buiten.

In de vochtige waas op de binnenkant van het glas teken ik een kruis: 

een grafmonument voor vrolijke gedachten.

Hier in huis is het warm; binnen in mij is het winter,

zonder sneeuwpoppen.

Zonder ijsbaan.


Het kruis huilt. Een traan trekt een spoor door de waas naar beneden, blijft liggen op het

raamkozijn en vermengt zich met het afgestorven vuil dat daar al even ligt, 
huidschilfers verworden tot stof.

Ik ben, maar het kruis mag niet zijn.

Comments

Popular posts from this blog

Kastelen / Castles

we hadden geen geld, geen knikkers jij & ik we speelden met zand met onze handen bouwden wij de mooiste kastelen we had no money, no marbles you & I we played with sand with our hands we built the most beautiful castles

  whispered to the stars   ✨ countless names, -yet all the same   the ones we loved the ones we lost once upon a time   remembered, but forgotten they'll remain always     always the same