Skip to main content

Lief dagboek


Ik zie scharrelende waterkanten; de oevers verkennen het land
en strelen lieflijk het gras met natte vinders. Onze sporen
in het zand vergeten de lucht te dragen
van de grauwe hemel die de vorm van mijn wolken afwees.

Blauw adem ik het leven in tussen de witte muren,
waar van achter glas vreemde blikken naar binnen kijken,
meewarig
en met weifelende handen.

Jij speelt onder mijn bed en vouwt spoken in het matras.
Ik lach hardop. Nee,
ik hoef nog niet te slapen. Ik hou van je,
want ik hou van je.

Handafdrukken, bandafdrukken, randafdrukken,
vervagende-voetstappen-in-het-zand-afdrukken,
vlijmscherpe-valse-tandafdrukken;
allemaal op onzichtbaar papier.

Ik schets de waarheid op je belijnde gezicht
en beschrijf in woorden wat ik daarbuiten zie.
Jij praat met me en zet er je kanttekeningen bij.
Wij hebben geen geheimen voor elkaar.




Comments

Popular posts from this blog

nighttime sounds: an owl in a tree, wind rustling the remaining leaves gnarly branches, black against the moon the sweetest dreams, taking residence in my heart you & I an impossible possibility the sheets will not reveal my secrets

In silence

never would there evermore a song upon a breeze for music has forsaken us went lost among the trees now darkness has surrounded us and vanquished all the light in silence now we just await the visitor in the night