Skip to main content

Puntenaftrek


Ik ben een heel aardig persoon. Denk ik. Dat probeer ik in ieder geval bijna altijd te zijn. het heeft iets te maken met karma en in een volgend leven niet willen terugkomen als een slijmerige naaktslak, of vlo, of erger nog, als mug. Ik voel me dan ook helemaal niet happy als ik weet dat ik iets naars gedaan heb of zelfs alleen maar gedacht. De enige slechte dingen die ik met mijn volle verstand en uit volle overtuiging doe, is het plegen van bepaalde moorden. Seriemoorden. Soms zelfs massamoord.
Ik zie je al met grote ogen vol afschuw kijken, maar wees gerust. Ik weet bijna zeker dat jij dezelfde moorden begaat en er geen nacht minder goed om slaapt. Sterker nog, je slaapt er waarschijnlijk beter door.
Mijn motto: Dood aan alle muggen! Bloedvlekken op de muur, het plafond en mijn handen, het maakt mij niets uit; even schrobben en weg is het zichtbare bewijs. Het geeft natuurlijk wel puntenaftrek van mijn karma, daar ben ik me van bewsut, maar ik kan het gewoon niet helpen. Als ik het gehate gezoem hoor, dan moet ik moorden. Die neiging kan ik gewoonweg niet weerstaan.
Toch is er iets wat eigenlijk nog meer puntenaftrek geeft. Geen nare daad, maar een nare gedachte. Eentje die echt heel gemeen van me is. Héél soms wens ik iemand een mug toe.


Comments

A van de Aa said…
Iemand een mug toewensen ..... ;-)
Mey said…
Ghegheghe. Men kan niet altijd even lief zijn. ;-)

Popular posts from this blog

In memoriam ~ Chris

Chris
Juni 1999 - December 2018



mijn meisje, mijn lieve meisje
ik ben gebroken, maar voor jou ook blij

jij jaagt nu op spookmuisjes
en vangt vast spookvogeltjes

mijn meisje, mijn lieve meisje

in de poezenhemel woon je nu
voor altijd jong
voor altijd vrij

maar ach mijn meisje, mijn lieve meisje

ik mis je
ik mis je


je was bijna je hele leven
een heel groot deel van dat van mij

Already his

erratic thoughts run wild
my brain pulsating with unruly life

death - so inviting
an idyllic image anchored in my mind
of secret glances & romantic dances

he awaits me
patiently
till last breath ~ soon

this life, this world
I won't miss

carve my name into stone
I am already gone
I am already his



Nooit geloofd

de droom
in een lege kamer lig ik, woordeloos
wachtend op niets
of iets wat niet langer is

steeds kleiner en banger
staar ik omhoog
volg de scheuren in het plafond
draai rond en rond en rond en rond

mijn kloppend hart slaat wild, verward
mijn stem vervreemd
mijn ziel verwond

gekromde vingers klauwen
maar de muur blijft maagdelijk wit
en de uren tergend traag

vraag me niets
ik weet het niet, ben het vergeten
zij - zij weten, maar zeggen mij niets
sussen enkel mijn geweten met een pil, een spuit
en kussen mijn hoofd
sst - het is goed - het wordt beter
beloofd

ik heb het niet geloofd
nooit geloofd, nooit geloofd

van zowel werkelijkheid als waanzin beroofd
staar ik omhoog
volg de scheuren in het plafond
draai rond en rond en rond en rond
en schreeuw om hulp
met gesloten mond