Skip to main content

Loslaten




kleine korrels goud
enkel en alleen in veelvoud vloeien ze door mijn vingers
en vallen in een zee van zand
die onvast onder mijn voeten
warm en weelderig golvend is

bijna onwerkelijk mooi
is deze woestenij
deze leegte
met de zon onbarmhartig boven mij
ben ik alleen
word één met mijn omgeving
uitgedroogd en verhit

deze beleving valt niet te delen
omlsuit mij volledig in haar zijn
zo intens
en zoveel meer dan leven
neem ik haar mee

voor altijd
en eeuwig

Comments

Popular posts from this blog

nighttime sounds: an owl in a tree,
wind rustling the remaining leaves
gnarly branches,
black against the moon

the sweetest dreams,
taking residence in my heart

you & I
an impossible possibility
the sheets will not reveal my secrets


In silence

never would there evermore
a song upon a breeze
for music has forsaken us
went lost among the trees

now darkness has surrounded us
and vanquished all the light
in silence now we just await
the visitor in the night

casting my eyes to ground
I find our morning shadows fading
dark clouds have gathered to shade our sun
we own our separate thoughts
both wrought with guilt

I love you
still
but my heart beats out of sync

let the rain pour down
I am now ready to drown