Skip to main content

Over depressie

Uit het archief: een post van 26-01-2017. Ondanks dat het geen poΓ«zie is wil ik het toch echt opnieuw delen. 


Net naar de registratie van het Depressie Gala gekeken.

Huilen hoor. Zoveel mensen die moedig vertellen dat ze een depressie hebben gehad, nog hebben, of zeker weer zullen krijgen. Met vrolijke noten erbij in de vorm van muziek en dans. Zo 'grappig' eigenlijk. Dat er humor voor nodig is om iets uit de taboesfeer te halen.

Maar het is eigenlijk nog moeilijker. Want als je het dan 'vrolijk' out into the open hebt gegooid, dan ligt het daar. Patsboem. En in het begin is dat heel zichtbaar als een kleurrijke krijttekening op de stoep, maar na een tijdje slijt het, beetje bij beetje. In plaats van dat de mensen nog naar de stoep kijken, lopen ze er ongemerkt overheen. De kleuren vervagen. Het wordt weer gewoon een stoep. 

Wat dan... Zeg je 'Ik ben nog steeds depressief,' of laat je het maar zo, want het is al lang geleden... Stiekem voel je je weer meer onzichtbaar. Op sommige dagen is alles zwart, maar dat is nu eenmaal zo. Toch? En dat dat weken aaneen zo kan voelen, dat gaat ook wel weer voorbij.

Toch? 

Nogmaals uitspreken dat je het moeilijk hebt, dat je het soms echt niet ziet zitten, daar zit toch niemand op te wachten? Je hebt je portie aandacht al wel gehad, vind je. Maar je portie depressie blijft. Je doet hooguit weer vrolijker mee. Alsof het gewoon goed gaat. Want gewoon, dat is wat we allemaal willen.

Toch?



Comments

Popular posts from this blog

In memoriam ~ Chris

Chris
Juni 1999 - December 2018



mijn meisje, mijn lieve meisje
ik ben gebroken, maar voor jou ook blij

jij jaagt nu op spookmuisjes
en vangt vast spookvogeltjes

mijn meisje, mijn lieve meisje

in de poezenhemel woon je nu
voor altijd jong
voor altijd vrij

maar ach mijn meisje, mijn lieve meisje

ik mis je
ik mis je


je was bijna je hele leven
een heel groot deel van dat van mij

Already his

erratic thoughts run wild
my brain pulsating with unruly life

death - so inviting
an idyllic image anchored in my mind
of secret glances & romantic dances

he awaits me
patiently
till last breath ~ soon

this life, this world
I won't miss

carve my name into stone
I am already gone
I am already his



Wat altijd zal zijn

nu het donker wordt en wij ouder
kijk ik terug - niet achteruit
zie de gloed van jouw gedachten
zo warm en zo mooi
als een brug van wat eens was
naar wat altijd zal zijn - jij
een zachte trilling in de lucht
als van een vleugelslag - vrij