Skip to main content

In de schaduwen van de lichtstad


jij,
herinner je mij nog
een kleine grijze vlek
in jouw oogverblindend licht


ik jou wel - donker en grauw


achteraf gezien
pijnlijk kil in jouw straten
de stad veel te groot
en ik, klein en kind nog
te eenzaam


hier stond het huis waar ik groeide
niet tot bloei kwam, maar verdorde
je bodem te arm


ik kon er niet aarden, voelde me ontheemd
was te jong al vervreemd
van mijn geboortegrond


zo zwierf ik in mijn jeugd
mentaal door jouw bewoonde leegte
ongezien en vergeten
verblind
een naamloos gezicht


ik was
maar zal nooit voor jou heten
een dochter
jouw kind

Comments

Popular posts from this blog

In memoriam ~ Chris

Chris
Juni 1999 - December 2018



mijn meisje, mijn lieve meisje
ik ben gebroken, maar voor jou ook blij

jij jaagt nu op spookmuisjes
en vangt vast spookvogeltjes

mijn meisje, mijn lieve meisje

in de poezenhemel woon je nu
voor altijd jong
voor altijd vrij

maar ach mijn meisje, mijn lieve meisje

ik mis je
ik mis je


je was bijna je hele leven
een heel groot deel van dat van mij

Ik vergeet soms

Ik vergeet soms
vergeet dat ik vergeet soms
en vergeet dan te denken
dat dat niet erg is
-meestal

Want soms vergeet ik
iets wat ik beter niet kon vergeten
iets waarvan het bijna zeker beter is
het te blijven weten

Dus poog ik steeds te blijven weten
dat wat ik beter niet kan vergeten
zodat ik zeker niet vergeet
datgene wat ik weet

Het is alleen zo jammer
dat mijn hoofd niet weet
hoe ik niet vergeet