Skip to main content

In de schaduwen van de lichtstad


jij,
herinner je mij nog
een kleine grijze vlek
in jouw oogverblindend licht


ik jou wel - donker en grauw


achteraf gezien
pijnlijk kil in jouw straten
de stad veel te groot
en ik, klein en kind nog
te eenzaam


hier stond het huis waar ik groeide
niet tot bloei kwam, maar verdorde
je bodem te arm


ik kon er niet aarden, voelde me ontheemd
was te jong al vervreemd
van mijn geboortegrond


zo zwierf ik in mijn jeugd
mentaal door jouw bewoonde leegte
ongezien en vergeten
verblind
een naamloos gezicht


ik was
maar zal nooit voor jou heten
een dochter
jouw kind

Comments

Popular posts from this blog

  through frosted glass 

Kastelen / Castles

we hadden geen geld, geen knikkers jij & ik we speelden met zand met onze handen bouwden wij de mooiste kastelen we had no money, no marbles you & I we played with sand with our hands we built the most beautiful castles