Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit februari, 2017 weergeven

Destined to darkness

within this cold night, between these barren walls and dying trees, evil voices from a distant past haunt my soul there is little time left for you are only embers now; the pale remnants of a fire that once was our blazing power
with hollow eyes you watch my movements my lips part but no sound escapes from my mouth I turn around, shamed how could I be so foolish to think myself worthy of you when I was destined to fail such a frail flower, beautiful, fragrant, fragile... now withering still holding on to life you whisper: it awaits us all my love, I don't fear it, hold me now, then let me go
how could I, you should know I would rather die here instead of you to bleed into the barren ground and watch you bloom once more with vibrant life from my limbs but I obey take your pale, powerless body into my arms to cradle you, protect you for my demons lurk in the growing darkness once you are gone - my light, my love, my life - I will be lost to them
I will fight fiercely for you until …

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

The calling

how far ethereal voices drift I hear them calling me from beyond
in my darkest hours I long to join them in song to feel myself found again amongst the lost
to feel free to flutter  to fly

Make-over blog

Meer rust voor het oog.
Misschien dat er nog meer gaat veranderen aan het uiterlijk van dit blog. Wat blijft is de inhoud, er komt alleen nog weer nieuw schrijven bij. Dat is tenminste wel de bedoeling van een schrijfblog. 

Wat was

En ik dacht dat de wolken van glas waren Net als jouw gedachten Breekbaar Maar de regen die viel was zwart Vergeet het Ik ben niet echt en mijn herinneringen zijn traag Veeg me uit als een krijtbord Wat ik denk doet er niet langer toe Geweest is wat was Toen ik nog geloofde in wolken van glas