Doorgaan naar hoofdcontent

Bar en boos: De slechtste gedichten in de Nederlandse taal - Wim Zaal (5*)



Titel: Bar en boos: De slechtste gedichten in de Nederlandse taal
Auteur: Wim Zaal
ISBN: 9053339930
© 2001 Wim Zaal








Altijd maar weer bloemlezingen van de mooiste en beste gedichten, dat gaat op den duur vervelen. Het is daarom de hoogste tijd voor een collectie wartaal van eigen bodem: een verzameling van de slechtste gedichten. Poetische uitglijders, dubbelzinnigheden, platitudes, prullen en gestumper: van Vondel tot het heden ontbreekt geen enkele dichter van betekenis. Hoe hoger de vlucht, hoe dieper de val!
De geselecteerde dichters mogen trots zijn: dit is hun ridderslag. Dit boek - het eerste in zijn soort! - laat Nederland ontdekken welk plezier beroerde verzen kunnen bieden, van erotische tot religieuz en van politieke tot belijdenispoezie. De lezer scherpt zijn blik, er mag gelachen worden, en menig dichter zal via deze bundel een geheel nieuwe reputatie verwerven.



Een aardige bundel, maar voor mijn smaak te veel uitleg/commentaar. Ik had liever heel veel slechte gedichten gelezen om daar om te gniffelen. Ik heb nu dan ook heel veel gebladerd en ook best veel overgeslagen.

Datgene wat ik heb gelezen is ook zeker niet de poëzie waar mijn hart sneller van gaat kloppen, maar meer meer het soort dat kramp veroorzaakt in mijn gezichtsspieren door het grijnzen. Soms is het gerijm echt tenenkrommend. Het zal ook zeker wel een element van tijdsbeeld zijn in de meeste gevallen, daar er echt veel oude gedichten worden behandeld.

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go