Doorgaan naar hoofdcontent

Goed tegen noordenwind - Daniel Glattauer (6*)


Titel: Goed tegen noordenwind
Auteur: Daniel Glattauer
ISBN: 9789028422667
© 2008 Deuticke im Paul Zsolnay Verlag, Wenen








Wonderlijk hoe weinig woorden er nodig zijn om passie te laten ontbranden. Ze moeten alleen goed gekozen zijn en op het juiste moment komen. Hoe twee mensen min of meer geliefden worden in de virtuele wereld, hoe ze via allerlei verrassende zijsprongen, wendingen en kronkels zo aan elkaar verslingerd raken dat ze niet meer van elkaar kunnen loskomen, dit alles vertelt Daniel Glattauer in een prachtig spel van fantasie en verbeelding.



Het was een aardig boek om te lezen, maar een beetje langdradig. De e-mailrelatie die Emmi en Leo aangaan geeft in het begin wel grappige situaties. Vooral ook de manier waarop ze converseren: Emmi's scherpe reacties en Leo's droge commentaar. Toch kon ik het persoonlijk niet begrijpen hoe mensen op die manier zo intiem met elkaar om kunnen gaan wanneer je elkaar echt niet kent. Maar het komt ook echt voor, dus dat is gewoon mijn eigen beperking. 

Het moment waarop ze anoniem afspreken om te zien of ze elkaar kunnen ontdekken vond ik echt heel erg grappig. De hele conversatie daaromtrent al helemaal. Ik ergerde me naar het boek vorderde wel aan de voortgang van de converstaties, vooral het gedoe om de man van Emmi, Bernhard. Ook aan de vasthoudendheid van Emmi ondanks haar huwelijk. De relatie kon uiteindelijk maar op twee manieren eindigen, en zo is het dan ook geëindigd; op een van die twee manieren. Er zaten geen grote verrassingen in dit boek. Entertaining, maar niet bijzonder.


Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go