Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn domein

ik zie je niet, kruip achter mijn gordijn
mijn veilige plek 
omwikkeld met dikke, donkere stof adem ik geschiedenis 
- een beetje muf
en deel mijn domein met spinnen

nee, ik ben niet bang
niet voor jou - want jij bent er niet
en niet voor spinnen

er is geen tijd hierbinnen
het is alleen een beetje donker
maar dat is niet erg, want het donker is fijn
er zijn hier namelijk geen monsters
die zitten alleen in de kast of liggen onder mijn bed
te wachten
met lange tanden en scherpe klauwen

spinnen hebben lange poten - van die harige
en heel veel ogen
ze maken muziek in hun web
ik weet het zeker
soms kan ik ze horen, juist als ik mijn ogen dichtdoe
want dan doen mijn oren het beter
mooi 

mijn neus kriebelt en ik denk dat ik honger heb
misschien zit ik hier al jaren
misschien ben ik al jarig
misschien heeft mama taart gebakken

dag spinnen
dag gordijn
dag dag



Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…