Doorgaan naar hoofdcontent

Beer en jager - Doeschka Meijsing (8*)



Titel: Beer en jager
Auteur: Doeschka Meijsing
ISBN:9789085161813
© 2010 Doeschka Meijsing / Uitgeverij B for Books B.V.







Literaire Juweeltjes is een boekenreeks die wordt uitgegeven door uitgeverij B for Books in Maartensdijk voor Bruna B.V. Eigen Uitgaven en wordt gepresenteerd als leesbevorderingsproject. Het zijn hardcover-boekjes van 10 x 15 cm en ongeveer 64 bladzijden dik met werk van literaire auteurs.

'Beer en jager' van Doeschka Meijsing verscheen eerder in 1987 bij Querido Uitgeverij.



Met recht een literair juweeltje. Dit verhaal heeft me helemaal meegenomen in de wereld van Beer en Jager, twee vijanden die tegelijk ook vrienden zijn. De manier waarop zowel Beer als Jager in het leven staan is rakend. Het is een mooie omschrijving van twee heel verschillende karaktertypes: het gemoedelijke type dat je desalnietemin beter niet kwaad kunt maken, en het onzekere, tobbende type dat je graag wat zelfverzekerheid zou gunnen. Dat deze twee figuren elkaars ondergang danwel redding kunnen zijn in dit verhaal staat van meet af aan vast.

Ik zou zeker adviseren een uurtje te investeren in het lezen van dit kleine fabelachtige verhaal. Veel leesplezier!  

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go