Doorgaan naar hoofdcontent

A journey into darkness


This story is already ending. Dreams have come and gone. Worlds have been built and destroyed. There is always war. Always death and destruction. Always evil finding roots to grow and fester.

In the last light of this day I can clearly see your shadow fading. My loved one, I am losing you. Please fight, try to stay. I will not hold on to life when you are gone for you are my strength. Is there no force to help us keep on going? Is there no hope?
I fear there is not. A veil of darkness is falling over this land not to be lifted again, for a dark sort of magic has descended, slowly suffocating all life. No birdsong is heard anymore, nor the buzzing of bees, the fluttering of butterflies. There is a stillness now, piercing my heart and filling my soul with a deepening sorrow. 
I understand why you are weakening. I truly understand, but I can't bear to witness you depart so meekly. You are strong. Don't you remember? Why won't you remember? What doubts have been planted in your mind? What strong curse binds your will? 
Fear is taking hold of me, but I know I must leave you into the care of others. There is a pure magic that may cure you, but it is far from here, a week's journey at least. Against all odds, despite all conviction of hopelessness, I will go on this journey and try to save you. Hold on. Don't leave me while I am gone. 




Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

The hurt

the fire, the burn
the scars you left on my heart
unable to turn away from the truth
the hurt

let me run, set me free
I'm dying here
not being the one you hoped me to be

I fear so I flee
see me failing, falling
braised knees & scraped knuckles

Not so pretty now, or am I?