Doorgaan naar hoofdcontent

Low Red Moon - Ivy Devlin (4*)



Title: Low red moon
Auteur: Ivy Devlin
ISBN: 9781408813980
© 2010 Elizabeth Spencer      







The only thing Avery Hood can remember about the night her parents died is that she saw silver - deadly silver, moving inhumanly fast. As much as she wants to remember who killed them, she can't, and there's nothing left to do but try to piece her life back together. Then Avery meets the new boy in school - Ben, mysterious and beautiful, with whom she feels a connection like nothing she's ever experienced. When Ben reveals he's a werewolf, Avery still trusts him - at first. Then she sees that sometimes his eyes flash inhuman silver. And she learns that she's not the only one who can't remember the night her parents died.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

A very quick read, but not at all what I had hoped for. I loved the Twilight saga written by Stephenie Meyer and liked Shiver written by Maggie Stiefvater. This book was nowhere near where those books took me to. 

The cover of Low Red Moon really enchanted me. I loved the look of it. The use of color and print on the inside of the book also took to my liking. I knew from the look and description of the book it was a story in the style of Twilight Saga, written for the young adult category reader. But where I found the Twilight Sage very suitable for an adult reader, Low Red Moon disappointed me. I think this book is more meant for girls under the age of 15, much more in the direction of 'young' than 'adult'. 

The storyline is thin: girl meets boy, girl is a bit of an outsider and does not have any friends, girl never has been with a boy, boy is not totally human, girl can't stay away from boy and vice versa, and something wicked this way comes! Well, that's it in a nutshell. But whereas the other supernatural love-stories I've read did take me into their fictional world, Low Red Moon was not able to do that for me. There were a lot of repetitions, the events are very predictable and the main characters are quite flat to me. Even the surprise at the end, came not really a surprise to me. 

Low Red Moon is the first book of a series but, all things considering, I don't feel the need to go out and get me copies of those sequels. 


Reacties

Thank you so much for sending this over to me :-)
Will give it a try and let you know if it has the same effect on me :-)

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…