Doorgaan naar hoofdcontent

Tot vanavond - Laure Adler


Titel: Tot vanavond
Auteur: Laure Adler
ISBN: 9023401956
© 2001 Laure Adler   
(© 2002 Frans de Haan - vertaling)







Een aangrijpend autobiografisch verslag van het verlies van een kind - een bestseller in Frankrijk.

"Een liefdesverklaring aan een verloren kind. Een groots boek" - Marie Claire


Dit boek me niet gegrepen. Ik heb het wel uitgelezen omdat ik er net teveel inzat om dit dunne boek weg te leggen, maar uiteindelijk is mijn oordeel toch negatief.

Het verhaal draait om het verlies van haar zoontje. Maar de manier waarop het beschreven wordt is heel afstandelijk juist, zo komt het in ieder geval op mij over. Ze noemt in een enkele keer de naam van haar zoontje, maar verder heeft ze het over Het Kind en Hij (haar man of haar geliefde?) wat niet maakte dat ik me erg in haar gevoel kon verplaatsen. Het was meer alsof er een heel dikke laag ondoordringbaar materiaal over het hele verhaal was gelegd. Ook was het voor mij niet duidelijk wanneer er versprongen werd tussen het heden en haar herinneringen, soms bevond ik me voor mijn gevoel ineens in een andere tijd zonder daar duidelijke aanwijzingen voor te hebben gekregen. Ik heb er niet van kunnen genieten. Dat maakt het natuurlijk geen slecht boek, maar het was in ieder geval niet een boek voor mij.


 

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…