Doorgaan naar hoofdcontent

Shiver - Maggie Stiefvater 7*

Title: Shiver
Auteur: Maggie Stiefvater
ISBN: 9781407115009
© 2009 Maggie Stiefvater








The pack circled around me, tongues and teeth and growls.

When a local boy is killed by wolves, Grace's small town becomes a place of fear and suspicion. But Grace can't help being fascinated by the pack, and by one yellow-eyed wolf in particular. There's something about him - something almost human.

Then she meets a yellow-eyed boy whose familiarity takes her breath away.
 

I picked this book up at the Boekspot in Hoog Catharijne Utrecht. The cover attracted me. I've discovered that covers really do a lot for me to get me interested in a book I don't know. I've red the whole Twilight-saga and thought this book would fit in that category and prove to be an enjoyable read. It did, but for me it didn't meet up to the standard of the Twilight Saga books I really enjoyed. 'Shiver' is the first book in a trilogy telling the story of Sam & Grace.


Chapter one starts with a memory by Grace:

'I remember lying in the snow, a small red spot of warm going cold, surrounded by wolves.'

That first sentence dragged me into the story immediately, for I wanted to know what place that vivid memory had in the story that was being told. Grace's past had to play a vital role in her present ánd future.

This book falls into the young-adult category. As with the Twilight-saga, it centres around a young girl who's home-situation is less than ideal, has a few good friends, lives in a small community, and falls hopelessly in love with a not-so-normal boy. Trouble. But different from the Twilight-saga, Grace already has a past that links her with the trouble she is about to encounter. Throughout the book I really wanted to read on, hoping for a positive outcome. The characters are well-described, but somewhere in the book a certain turn in events bothered me a bit, but not so much as to put me off. The ending of the book was in my opinion just as stunning an image as the first chapter. I like reading in images, they leave behind a trace of beauty in emotion I can't erase. But somehow the rest of the book didn't grip me as much as the beginning and ending did.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…