Doorgaan naar hoofdcontent

Tenderest care




you say you'll bring me home
a safe place as it should have been
not the dirty hole I dwelled in for so long
where a whore I have become
kneeling down
anticipating blow after blow
too scared to even breathe
where the scars I sustained run far too deep
and the hurt too intense to even weep

but why would you care for me
for we are worlds apart
your heart is whole and your mind is clear
while all of me is just filled with fear

still you insist
whispering gently it's never too late to trust
and become free from the past
you smile so lovingly
saying even the loneliest hearts
deserve the tenderest care
that maybe the scars will not completely heal
but a veil of your love can cover to seal them
and stop the bleeding
start the mending
carefully filling me with hope
instead of fear



#HeartSoup #ashverse #madverse #poetheme #PowerOfMyWords #Magick_Words #VerseReversal #darksideofpoetry #orjay #ShapePoetry


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go