Doorgaan naar hoofdcontent

Disappear with you





they tell me
all that I can say is tangled
and I am making no sense
that there is no one but me
a mere reflection
but to me it's crystal clear
you are here
a stranger in the mirror
with whom I desperately long to be

you blandish me with silent words
for none to hear but me
ringing in my ears
your otherworldly voice
coaxing me to touch you
when I can only reach a barrier
never to be broken

I feel I am falling far
into unexplored realms of my mind
a planet of Phantoms
haunted by vengeful shadows
intent on keeping us apart
stealing your light
and obscuring the burnish of your soul
making you vanish from sight
a fray of frightful fantasies

from slow to fast my thoughts flee
missing clear-minded directions
just elevated fear & desire
this new longing I have
for you to burn with me
melt into one
and disappear within your mirage

I think I might go insane if we can't
I know
 
I am



#HeartSoup #soulhoot #Ashverse #madverse #writtenriver #HRTVerse #CapturedPoets #poetheme #heartsmeal #ShapePoetry #wordstew #MSpoetry #Magick_Words #VerseReversal #darksideofpoetry #LIPoetry #AsymLife

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…