Doorgaan naar hoofdcontent

The future of us



these wretched dreams of loss
haunting my days and wrecking my nights
surceasing my fantasy's flow
of us meeting once more
with you on that balcony staring down below
and me there beneath
making you smile - watching you glow

did we ever really
rendezvous by the river Rhône
this ephemeral moment
where the sear of lips sealed my fate
or was our legendary liaison
a chimerical concoction
based upon the foolish belief
destiny's choice
can be overcome

you - blue eyed beauty
bearing the smile of a goddess
are my sun, my moon, my stars
all in one
while I - mere human
destined to bear the scars of life
am now coming undone
for savagely staring at me
is the transparent terrible truth
we - were never meant to be

out of reach
the touch of your face
the bliss of your lips
your love
your kiss

exposed to the loss of your light
all I have left thus
are bleak days and blackened nights
and only memories of love of remain
with the extinct reality
of the future 
of us



#FieryVerse #HeartSoup #soulhoot #Ashverse #madverse #writtenriver #HRTVerse #CapturedPoets #poetheme #ShapePoetry #Magick_Words #VerseReversal #darksidepoetry #AsymLife


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go