Doorgaan naar hoofdcontent

Six word story


Folded feelings stowed in musty closets.

#writtenriver

Reacties

A van de Aa zei…
Mijn Engels is niet zo goed, maar deze is wel goed ;-)
Mey zei…
O, dat wist ik niet! Wat lief dat je dan toch nog zo trouw komt en reageert!
A van de Aa zei…
Helaas ontgaat mij de essentie van sommige..... wat tussen de regels te vinden is, en wat achter de woorden verstopt is.
Mey zei…
De kleintjes kunnen dan meestal nog wel, maar mijn lange lappen tekst zijn dan erg lastig. Ik heb wel de vertaalknop op mijn weblog aanstaan - dan wordt de taal omgezet - maar is het hele po√ętische eraan verdwenen. :-p
A van de Aa zei…
Google maakt er nog minder van dan ikke ;P
Sommige dingen van niet vertalen vanuit het Engels, en sommige kan je niet vertalen naar het Engels...
Mey zei…
Haha, dat klopt. Steenkolen-engels. Google-translate snapt er af en toe ook geen hout van. :-p

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go