Doorgaan naar hoofdcontent

Our favourite song


chaos consuming my mind
for these blank pages of my book
waiting for your lines
branded by the absence of your words
remain a vast empty space
only to be filled
by you

your heart silent
your voice talking to the angels
your soul wandering on clouds
your life is locked
in this impenetrable tower
for here you are
yet far beyond reach
and I am left all on my own
forever lost in your thoughts
both nowhere near where we belong

I want to reawaken you
my warm fingertips tenderly
trace the lines of your perfect frozen face
I tentatively touch your ice-cold lips
longing so desperately to kiss you
breathe for you
and bring you back to life

chaos consuming my every move
my heart's yearning
strengthening the compulsive grip of my hands
I won't let you go
I won't let you go

you - my aisling
my sweetest dream
my hearts desire and fire to my soul
now haunt me

no more miracles
it's my move now

with you I'll stay
forever young

our favourite song




#FieryVerse #HeartSoup #soulhoot #ashverse #madverse #writtenriver #HRTVerse #CapturedPoets #poetheme #HomoAquarius #ravensveil #heartsmeal #IBLyrics #wordstew #PowerOfMyWords #Magick_Words

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go