Doorgaan naar hoofdcontent

Not losing you



here in this barren building
you sit and stare
mental illness crept in like silence
severing you from society
dragging you down
into a world of senseless sadness
madness breaking your soul

you were once so verbose
the most wonderful verses fell from your mouth
now almost impossible to really read your lips
where - like troubled waters
many meaningless words flow from
a waterfall of raving rhymes

your captivating laughter gone
just speechless phantom smiles remain
and with pain in my heart
I watch you falling apart

they lost hope
the ones chosen to cure you
offering a glint of solace
- or so they think
saying you are gone
the you
who you were

I won't accept it
you are not beyond return
it takes strange love & fierce forces
to fight this strangler of sanity
this insidious enemy
invading your beautiful brain
seducing you to dance deliriously
a tempestuous tango
tempt you in crossing the line
and losing control

I'll war with your captor
and cirucate your soul
I will not let him win
this disease so malign

you will be sane
and you will be fine



#FieryVerse #Ashverse #madverse #writtenriver #HRTVerse #poetheme #ravensveil #orjay #ShapePoetry #wordstew #PowerOfMyWords #Magick_Words #VerseReversal #darksideofpoetry

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go