Doorgaan naar hoofdcontent

No ever after




look at these labored hands 
their once sensual touch
covered by callus
trace the lines of their life
they're old and tired now
filled with folded feelings of pain and regret
trying hard to hold on to the little strands of love
-you left behind 
-but tried to forget

I should have seen it coming
for your eyes had shown the sign
the lambent glow of your love
had secretly slipped away 
-your heart closed off
-no longer mine 

now the lights have gone down
I am left in the dark
to drown in muddy waters 
and stare into the void
for all I wanted 
was a future for us
-once bright  
-now destroyed

so cross the line 
and seal the deal
ignore the fallen pieces 
of my unwanted heart 
-once hit by love
-now crushed to dust

no ever after
for neverlasting lust




#FieryVerse #HeartSoup #Ashverse #madverse #HRTVerse #writtenriver #SpeakPoetry  #CapturedPoets   
#poetheme #HomoAquarius #heartsmeal  #elixirpoetry #wordstew #PowerOfMyWords #Magick_Words #VerseReversal

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go