Doorgaan naar hoofdcontent

Love's delirium



in this bright wintry sunlight
your skin looks like the finest marble
your hair the brightest gold
and your eyes reflect the bluest sky
it makes you shine like a sun
the centre of my universe

your gravity's hold is far too great
pulling me right towards your core
making me adore
you even more than I can bear
without touch

did you even half expect me to dare to resist
breathing in the sweetest scent
of your hair - your breath
to me the aroma of love and desire
taking me higher and higher
above this mundane plain

such venomous lips from afar
the thief of my sanity
leaving me with only one wish
to touch them fiercely with mine
to take them in
and taste them
like the headiest vintage wine
filling my mouth with delight
a rare find of the most precious kind

now all reason abandoned
no more waiting my love

halting breath
hasting heart
and then
hands all over
finding ourselves
never over
&
never part

 
 
#FieryVerse #HeartSoup #soulhoot #Ashverse #madverse #writtenriver #HRTVerse #SpeakPoetry #CapturedPoets #poetheme #HomoAquarius #orjay #heartsmeal #ShapePoetry #PowerOfMyWords #VerseReversal #lustverse

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go