Doorgaan naar hoofdcontent

Lady of the lake



he followed a river of dreams
wholly unaware
its stream would ensnare him
into the mystic dark realm
of death and despair

for never did he notice
the warning signs in the sky
a moon shrouded in fear
pitch-black clouds passing her by

and at the edge of a lake
where the river ran to
he knelt down on one knee
a deadly mistake
for what he saw seemed a dream
was a thing he should flee

- this beautiful orphic being
on the surface a sweet and tender smile
underneath though unmistakeably
so treacherous and vile

by the power of her lure
the sight of her he mistook
for a lily-white flower
so innocent and pure

little did he know
she was death in disguise
lurking underneath
in the depths of the lake
waiting to break free
and take him down to her lair

so into the arms 
he unavoidably fell
- of this cold blooded monster
a creature from hell


#bloodverse #FieryVerse #HeartSoup #soulhoot #Ashverse 
#HRTVerse #HomoAquarius #ravensveil #heartsmeal #wordstew



Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go