Doorgaan naar hoofdcontent

Judging yourself a fallen angel...


judging yourself a fallen angel
by thinking darkness had entered your soul
you said the light farewell
torn inside by guilt and shame
you became like a wounded animal
hiding in dark corners inside the corridor of pain
a frightful maze within the dwelling you had built
to escape from heaven's gaze

swept away by this misguided belief
silently crying you sat so alone
- for far too long
until I found you and saw right through  
the black disguise concealing you

let me guide you through the mists of your mind
help you climb above it all
standing on top
without letting you fall

I want to take you to the sun and the moon
flying at orbital speed 
across miles of vast open space
I want to give you the stars 
to make you glow with delight
I want to show you grace
and make it all right

it took a long time to come
but now love is here - I will not let go
even if you tell me so - sheer out of fear
listen - can't you hear
the sacred melody of my eternal devotion
for you truly are my angel

I know you are scarred - love
frantic for feeling touched
but I will take you into my arms
and embrace you with warmth
bring you close to my heart

come lay down in my bed
sleep quietly now
I'll guard and I'll hold you
and with only a whisper 
chase dark thoughts from your head

hush now
don't fight this
sleep - love
just sleep





#FieryVerse  #HeartSoup  #soulhoot  #ashverse #madverse #HRTVerse  
#SpeakPoetry #CapturedPoets #poetheme #IBLyrics 
#ShapePoetry #writtenriver #HomoAquarius

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…