Doorgaan naar hoofdcontent

In two worlds I reside



In two worlds I reside

there's one on the outside
falsely open and bright
and my secret one within
filled with darkest delight

this unexpected encounter
with your strong and skilful hands
leave me - an absolute beginner
exposed to your demands

your tangent soft touches
are seducing my body
my tangible thoughts 
revealing my soul

my breakable heart though
I keep hidden away
in a cordiform box 
afraid it might stray
 
with black lace you bind me
inducing crimson tides
I am ripping from the inside 
by demons in my mind
in search of deep desires
which only you can find 

some gallant lies you whisper
seductively in my ear
your deception my salvation
my inhibitions disappear

a sinful sip of ecstasy
you lick up of my skin
this passion so relentlessly
it makes me want you 
endlessly

my only true need
this passionate night
just let me love darkness
before it gets light





#FieryVerse #HeartSoup #soulhoot #Ashverse #madverse #writtenriver #HRTVerse #SpeakPoetry #CapturedPoets  #IBLyrics #wordstew #PowerOfMyWords #Magick_Words #VerseReversal #darksideofpoetry #lustverse     

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go