Doorgaan naar hoofdcontent

Caged bird



the day we first met
you thought my fiercely heart caged 
was just in need to be tamed
so you tied me to you
by giving me wings 

together we flew 
a while on a high
so perfectly fine 
in a crystal clear sky

but somewhere on our flight
your attitude had changed
as jealousy set in
our hearts became estranged

our love is now besieged
by a thought I can not fight
you want to tie my wings again 
and chain me to your side
an ultimate manoeuvre
my entity denied 
 
as on these stormy seas we sail
a guiding light I seek
to help me find my way back home
where true love can prevail

but our lifelines have been tied 
so our hearts are ripped apart
I could have seen this coming
'cause I felt it from the start 

heavy suspicion is dragging us down
I'm begging of you - here and right now
stop waiting & DO something 
or we'll certainly drown

it's tempting to let go
if you won't set me free
I don't want to do it slowly though
I'll just jump into the sea
and let the deep dark water
just glide right over me 




#FieryVerse  #HeartSoup #soulhoot #Ashverse #madverse #writtenriver #HRTVerse
#CapturedPoets #ravensveil #orjay #heartsmeal #PowerOfMyWords #MSpoetry #VerseReversal  

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…