Doorgaan naar hoofdcontent

After life



one last breath I take
the flow of life ceasing in my veins
my morphing soul
falling into damnation
interferon can not prevent
this dark force taking hold
defying this curse
I can't
and I won't

you say you're a killer
but I can't lie
mine you are not
for you - my newfound love
I see as my savior
death already on my doorstep
you rescued me
turning tragedy into darkened hope

with this transformation taking place
my crush on you grows
equally with my strenght
and all those fabled memories
of my living life are fading fast
for I have no need for them anymore

a new mask I now wear
this ageless face
with fiercely staring eyes
captivating
one look can kill

my first midnight flames feed my desire
lets feast on this new found vampiric love
teach me how to take life tenderly
I need to learn the divine touch of the dead

the scent of warm blood so strong
powerful like petrichor
quenching my virgin thirst
I feel more alive
than I ever have before

obvious to me now
though somehow I always knew
that deep inside me
there was a dark side hiding too



#HeartSoup #soulhoot #Ashverse #writtenriver #HRTVerse #CapturedPoets #poetheme #HomoAquarius #ravensveil #wordstew #PowerOfMyWords #MSpoetry #Magick_Words #VerseReversal #darksideofpoetry

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go