Doorgaan naar hoofdcontent

A butterfly once more...



since I found you
- an unsought treasure
- and my hearts greatest pleasure
little time has past
a spring
a summer
and a fall

our newfound love
released my soul from normal life
for you
were far beyond special
and I'll remember you
always
just like that

but winter has arrived
and our lives will drastically change
too soon
a sudden end will come to yours
and for mine…
nothing matters anymore
for you are my blazing sun
and my brightest moon
-now almost eclipsed

can you still feel
how we danced  in the sweet summer air
and how like butterflies we fluttered
frivolous  and free

once more
I desperately want to be a butterfly
together with you
weightlessly drifting on the warm winds
ignoring the signs
of the changing of seasons

look at the sun - my love
she shines solely for you
she'll warm and she'll soothe
don't hold back your tears now
you need to set them free
caged they'll only feed your fears

as this vicious venom
steadily spreads through your veins
taking you
breaking me
the sky cries in pain
black rain falls down from heaven
and I already start to feel
more like a moth now
caught in perpetual night
attracted to the flickering flame
of certain death



#HeartSoup #Ashverse #HRTVerse #IBLyrics #Soulhoot #heartsmeal #poetheme #HomoAquarius #FieryVerse

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go