Doorgaan naar hoofdcontent

De 'buurman' van drie deuren verder (2)


Tot op mijn ondergoed uitgekleed sta ik te wachten in de kleine badkamer. Ik kijk in de spiegel en zie dat mijn mascara tot aan mijn mondhoeken is uitgelopen. Prachtig. Ik doe de lade onder de wastafel open, vind wattenschijfjes en lotion, en maak mijn panda-look ongedaan. Daarna kam ik mijn haar en kan ik mezelf weer toonbaar verklaren, op het missen van kleding na. Dan hoor ik bel. Mijn zus gaat naar de voordeur om hem open te doen, terwijl ik hier nog steeds in mijn ondergoed sta.
     'Hé Sascha! Mag ik even binnenkomen?'
     Ik ken die stem. Dat kan er ook nog wel even bij. Ik steek mijn hoofd om de badkamerdeur heen en probeer de aandacht van mijn zus te trekken. Die heeft echter even geen oog voor mij, maar enkel voor de manspersoon die in de deuropening staat, die op zijn beurt juist mij weer in het oog heeft gekregen. Ik kreun.
     'Vivienne, jij hier? Wat een mazzel heb ik!' klinkt het net iets te enthousiast naar mijn idee. Snel trek ik me fysiek en mentaal in de badkamer terug. Als Sascha hem maar niet binnenlaat, alstjeblieft.
     'Natuurlijk, kom binnen Emil. Hoe heb je de portiekdeur weten te omzeilen?' hoor ik haar vragen. Omdat hij een glibberige aal is, denk ik vals, een smerige slang. Ik kijk mezelf aan in de spiegel en vloek inwendig. Sta ik hier, in mijn ondergoed, in de badkamer van mijn zus, terwijl zij aardig staat te zijn tegen die gore lul. Ik hoor hem een smoes ophangen dat iemand toevallig de deur voor hem openhield, terwijl ik bijna zeker weet dat hij heeft staat wachten en achter iemand aan naar binnen is geschoten.
     Wanneer er niet veel later op de badkamerdeur geklopt wordt doe ik heel voorzichtig de deur op een kier. Mijn zus staat met een bundeltje kleren te wachten en geeft ze mij aan.
     'Waarom laat je hem binnen!' sis ik.
     'Hoezo dan?' antwoordt ze verbaasd.
     'Hoezo?! Jezus, Sascha... Ik heb je toch gewaarschuwd voor die gast, of ben je dat alweer vergeten!' 



Wordt vervolgd... 

 

Reacties

Rafoefel zei…
Oeh... Nog beter! Ik wil meer ��
keep going!!

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go