Doorgaan naar hoofdcontent

'Abstract'






Dit schilderij is ontstaan uit een opdracht voor een expositie betreffende abstracte werken. Het is gemaakt met acrylverf op doek, aangebracht met kwast en roller. Nadat ik het werk voor mijn gevoel af had, ontdekte ik tot mijn eigen verbazing een mensfiguur in het geheel. Ik zou de sfeer omschrijven als mysterieus en duister.

Het schilderij is te koop voor €75,- via Uniekpalet.nl 
Het is ook mogelijk dit werk te huren voor  €5,- per maand.


Reacties

karen zei…
Malificent achtig mens figuur zie ik erin. Mooi hoor.
A van de Aa zei…
Apart.
Ik zou het niet willen omschrijven "mysterieus en duister", "mysterieus" wel maar ik vind het geen duister schilderij.
Maar dat is wat ik erin zie.


(daar ben je dus de hele week mee bezig geweest)
;-)
Mey zei…
Hey A!

Dat is nu juist zo leuk eigenlijk. Ieder haalt er iets uit wat een ander misschien niet ziet.

En was het maar waar... deze week heb ik me niet met dit schilderij bezig gehouden. Een klein mankement aan mijn lichaam heeft mij druk bezig gehouden, maar dat is hopelijk weer een beetje op zijn tijdelijke retour. :-)
A van de Aa zei…
Aan de betere hand, .... ;-)
let op dat het weer de tijd is van de snotneuzen.

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go