Doorgaan naar hoofdcontent

Onweerstaanbaar! - Marianne Stillings

Titel: Onweerstaanbaar!
Auteur: Marianne Stillings
Oorspronkelijke titel: Sighs matter
ISBN:  9789037827125
 © 2006 by Marianne Stillings



Flaptekst:


Claire Hunter en rechercheur Taylor McKennitt beleven een geweldige nacht samen. Toch gaat Claire er de volgende ochtend als een haas vandoor; gezien het verleden wil ze absoluut geen relatie met een politieman. Acht maanden later worden ze weer met elkaar geconfronteerd. Taylor houdt het huis van Claire en haar tante in de gaten, omdat hij vermoedt dat zij in gevaar zijn. Als Claire vervolgens door een onbekende van de weg wordt gereden werpt Taylor zich op als haar grote beschermer. De nabijheid van de aantrekkelijke rechercheur roept bij Claire zowel opwinding als irritatie op. Maar naarmate de dreiging alsmaar toeneemt, beseft Claire dat het vooral voordelen heeft om op Taylor te kunnen leunen...

--------------------------------------------------------------------------------------------

Aardig, luchtig boekje met een voorspelbare ontwikkeling en einde. Meer kan ik er niet van maken. Geen hoogstaande literatuur (zelfs lectuur), maar als je een mindless wat wil lezen, dan voldoet dit prima. Mits je van dit soort romannetjes houdt natuurlijk.


Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

The hurt

the fire, the burn
the scars you left on my heart
unable to turn away from the truth
the hurt

let me run, set me free
I'm dying here
not being the one you hoped me to be

I fear so I flee
see me failing, falling
braised knees & scraped knuckles

Not so pretty now, or am I?