Doorgaan naar hoofdcontent

Oneindig lang alleen

mijn hart klopte tegelijk met die van jou
samen in een ritme
ons ritme

onze longen deelden de lucht
samen in een ademhaling
teug voor teug kwam jij in mij
en ik terug in jou



mijn ogen keken in de jouwe
zagen de liefde, de liefde

samen waren we samen
en nooit eens echt alleen
want al was jij even ergens heen
dan duurde het niet lang
voor we weer samen waren


mijn hart klopt nu zonder die van jou
alleen en in pijn
verstomd, verstoord

mijn longen halen adem
maar in vlagen gestokt
in stoten komt het binnen
jouw longen blijven leeg

mijn ogen vullen zich met tranen
want die van jou...

ik ben nu hier alleen
want jij bent ergens heen 
niet voor even maar oneindig lang
mijn leven zonder jou

waren we nog maar samen
samen

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go