Doorgaan naar hoofdcontent

Martyn Big - Kevin Brooks

Titel: Martyn Big
Auteur: Kevin Brooks
Oorspronkelijke titel: Martyn Pig
ISBN: 9061696712
 © 2002 The Chicken House


Volg de reis van dit boek op Bookcrossing


 
Flaptekst:


De vijftienjarige Martyn Big is gek op detectives. Hij zou er dolgraag zelf een willen schrijven, maar liever nog zou hij een tijdje voor detective willen spelen. Daarvoor krijgt hij onverwacht alle gelegenheid als zijn alcoholistische vader onder verdachte omstandigheden overlijdt. Omdat Martyn als enige getuige meteen ook de enige verdachte is, probeert hij de dood van zijn vader voor de buitenwereld geheim te houden en samen met zijn buurmeisje Alex een manier te vinden om van het lijk af te komen. Dat blijkt allemaal nog niet zo eenvoudig, vooral niet als Martyn onverwacht te maken krijgt met een grote erfenis, met zijn bemoeizuchtige tante Jean die haar jaarlijkse bezoek aankondigt, en met Dean, het onbetrouwbare vriendje van Alex. 
Een humoristisch en spannend verhaal, met een wel heel onverwacht einde.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Een leuk geschreven verhaal over een jongen met naar mijn idee autistische trekjes. Het boek is al ingedeeld in dagen om mee te beginnen. Af en toe heeft hij de irritante gewoonte geluiden volluit op te schrijven, of gedragingen. Een voorbeeld daarvan: "....deden ze ratatata-tatatata of ketakka-takka-takka-takka-pieuw-pieuw." Tja. Voegt het veel toe? Niet echt, enkel over the state of mind van Martyn zelf. 

Zijn manier van redeneren is merkwaardig. Het lijkt ook alsof hij geen besef heeft van gevoelens. Alles gaat vanuit het verstand. In een stukje begint hij te associëren na het zijn van een sneeuwvlokje... "Sneeuw. Sneeuwbal. Sneeuwklokje. Zoals het sneeuwklokje thuis tikt. Sneeuwgans. Dat is geen sneeuwgans, dat is mijn vrouw. Sneeuwski. Gezondheid. Sneeuwman. De verschrikkelijke. Sneeuw. Sneeuw. Vlug, vlug, sneeuw..." En de rest van de pagina verloopt in een soort zelfde opsomming van vreemde zaken.

Er is nog een zin onderaan pagina 24 die me deed grijnzen. Echt een zin van iemand die gewoonweg te rationeel denkt. Zo ernstig rationeel dat het niet meer gezond is. Maar als ik dat stukje hier zou opschrijven verraad ik een heel leuk stukje van het plot. Dus doe ik dat maar niet. Of denk ik dan juist weer te ernstig. Hoe het ook zij, ik laat het zo.

Wat betreft het einde, dat kwam naar mijn idee niet geheel onverwacht. Gedurende het verhaal pikte ik al veel stukjes op die me de juiste kant op stuurden. Toch is het een knap stukje verweven van clues die uiteindelijk ineens op zijn plek vallen. Maar dan moet je misschien net iets minder thrillers hebben gelezen om het een complete verrassing te vinden.

Concluderend vind ik het een leuk boek. Waarschijnlijk bedoeld voor een wat jonger publiek. Maar desalniettemin ook voor volwassenen een aangenaam stukje lezen.




Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…