Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit juni, 2014 weergeven

Today

Today I will love this day, like there will be no other day that will follow. Without regrets I will jump and maybe fall. I will look at all things like I have not seen them before, like I want to know exactly what and how beautiful they really are, no exceptions. I want to feel the air, the sun, the rain, even the thunder, like a child and be exited about it, dance in the puddles and pray for a rainbow. I want to hold you like there is no tomorrow. Kiss you for the first time all over. Set the butterflies inside me free and be here, really here. Today.

Being whole

this darkness inside me it craves more feeding on my fears and on my doubts it grows and fills me longing for utopia my mind denies thus scared it lies to me sweet visions of goodness and light but in corners behind blinds the truth hides itself waiting angrily to emerge  into full vision by breaking the boundaries  built carefully between wishing and being all of me


Mediamarktgekte

[Man zit achter zijn laptop aan de eetkamertafel de Mediamarkt-webpagina te bekijken. Vrouw, boek lezend op de bank]
Hij: 'Dat is niet duur zeg!'
Zij: [ongeïnteresseerd] 'Wat nu weer...'
Hij: 'Een Philips 40inch 3D LED-televisie voor maar 400 euri!'
Zij: [zuchtend] 'Euro's...'
Hij: [geïrriteerd] 'Euri, euro's... whatever! Het is spotgoedkoop.'
Zij: 'Maar deze televisie is pas 2 jaar oud...'
Hij: 'Maar deze is veel beter. Ik ga morgen meteen kijken.'
Zij: [dramatisch naar boven kijkend] 'God beware me, hij heeft zijn verstand verloren'
Hij: [boos] 'Och mens, kijk wat hier staat..' [wijst op beeldscherm] 'Ik ben toch niet gek!!?'
Zij: [rolt met haar ogen] 'Daar verschillen de meningen nogal over.'

'O, als ik dood zal, dood zal zijn - J.H. Leopold

‘O, als ik dood zal, dood zal zijn
kom dan en fluister, fluister iets liefs,
mijn bleke ogen zal ik opslaan
en ik zal niet verwonderd zijn.

En ik zal niet verwonderd zijn;
in deze liefde zal de dood
alleen een slapen, slapen gerust
een wachten op u, een wachten zijn.’

J.H.Leopold (1865 - 1925)

- uit de bundel Verzen van 1912





Ik wilde eens een gedicht delen dat ik niet zelf heb geschreven maar welke een van de gedichten is die ik als kind heb gelezen en altijd heb onthouden. Het is dan ook een gedicht waar een speciale, verdrietige herinnering aan vastzit. Maar nu nog steeds vind ik het een prachtig gedicht. Rakend maar ook zeker berustend. En vol hoop.



n.b. mocht er copyright berusten op dit gedicht en het verwijderd dient te worden dan kunt u een bericht achterlaten zodat ik de post kan verwijderen. Ik heb het online nagezocht en kon geen uitsluitsel vinden betreffende copright op dit specifieke gedicht.

Update verhalenbundel 'Vijftien Gezichten'

Godijn Publishing laat er geen gras over groeien met het regelen van de zaken rondom de lancering van de verhalenbundel 'Vijftien Gezichten'.

Hier de droge feiten...



Datum:    18 Oktober Tijd:    14:00 - 17:30 uur Locatie:    Starsoundstudio, Ceylonlaan 7, Utrecht

Kaarten voor de toegang kosten slechts € 2,50, maar vol = vol. Hiermee maak je meteen kans op een gratis exemplaar van de bundel! Je kunt de kaarten kopen via Godijn Publishing


De lancering beloofd een gezellig gebeuren te worden met zang en voordrachten. Ik geloof dat er zelfs voor knabbels wordt gezorgd. Drankjes zijn echter voor eigen risico, euh..rekening. ;-)

Jullie zijn van harte welkom om met ons - de schrijvers - er een leuk feestje van te maken!



Schrijfwedstrijd Obsessie

Een tijdje terug heb ik op het laatste moment meegedaan met de schrijfwedstrijd Obsessie van schrijfatelier Alicia. Ik had dat verhaal in een rap tempo geschreven en de flow zat er ook goed in maar ik twijfelde of het voldeed aan de eisen van de wedstrijd. Nu ik de reactie van Alicia op haar Facebook-pagina heb gelezen blijkt dat mijn gekozen obsessie te standaard was voor deze wedstrijd. Ze hadden het liefst de wat vreemdere fascinaties. 
Niet getreurd want ik ben wel trots op mijn verhaal en deel hem alsnog hier op mijn weblog. In mijn volgende post mijn inzending 'Hapje voor stapje'.

Bouwval

De vergeten kant van de kamer
kijkt uit op het vale veld.
Door vuilgetinte ramen
blind gestaard.

Het velours gordijn heeft ooit
een fraai kozijn bekoord
maar nu, verfomfaaid en verdraaid,
zich verhangen.

Hoe levenloos is dit huis
dat eens een thuis was.
Het heeft geen ziel meer.
De kasten nu vol stof,
de vloer door vocht vermolmd.

Het is verlaten en vergeten;
uitgewoond verklaard.

Touched by love

scarred hearts
afraid to be loved
to be touched

they wander just on the outskirts
of paradise lost
unable to take the risk
and maybe fall into darkness
of losing love once more

but love found
can heal some scars
and make the heart go dancing
round the sun and the stars
and back again
eternal bliss for the time
being touched again




Ultima Vez - What the body does not remember

Vrijdagavond heb ik samen met enkele 'Overstekers' van de Utrechtse roedel in de Utrechtse Stadsschouwburg de voorstelling What the body does not remember van Ultima Vez bezocht.
Deze voorstelling is een revival van het debuut van Wim Vandekeybus en Ultima Vez uit 1987. In die tijd heeft What the body does not remember een diepe indruk achtergelaten. En nu, ruim 25 jaar later en met een nieuwe bezetting, doet het dat weer. Dat is in ieder geval mijn mening.

De voorstelling is een zinderend geheel van energie in beweging en muziek. De dansers dagen zichzelf fysiek op allerlei mogelijke manieren uit. Het is geen dans op de manier waarop de meeste mensen dans kennen. Het is bewegen in een gestyleerde vorm van aantrekken en afstoten. De interactie tussen de dansers varieert van speels tot agressief en van sensueel tot afkerig, soms al die uitingsvormen direct na elkaar of zelfs tegelijkertijd. Er zat naar mijn mening ook een flinke dosis humor in. 
Van tijd tot tijd gebeurt er zoveel…

Denken over dagen

Vandaag was het gisteren morgen. Morgen is gisteren gewoon gisteren. En vandaag is morgen gewoon morgen. Pff. Zullen we gewoon vandaag buiten gaan spelen. Ik heb geen zin in gisteren of morgen.

Vijftien Gezichten

Tadaaa!

Even jullie op de hoogste brengen van een heugelijk feit. In oktober gaat er een bundel gelanceerd worden met de titel 'Vijftien gezichten'!

In deze bundel staan de verhalen van vijftien schrijvers die mee hebben gedaan aan de schrijfwedstrijd van Jouw Verhaal maar die bundel (net) niet hebben gehaald. Door de krachten te bundelen komt het er dan toch van: publicatie!!!
De bundel wordt uitgegeven door Godijn Publishing en zal ook daar verkocht gaan worden alsmede bij de dikke blauwe man.

Ik sta erin met 'Een gesloten stad', dus koop straks allemaal een boek, kom bij me langs, en dan zet ik mijn krabbel erin. Wie weet wordt die ooit nog heel veel waard. :-p


Traumatised

the wooden floor creaks
her footsteps
in de middle of the night
as she walks
towards the window

gazing outside
dark shadows everywhere
a new moon
it shines no light
into the dark

her eyes
open but closed now
she sees the ghost
from her past
seeping into her future

scared she shivers
the fear rolls down her spine
where has he gone
her tormentor
from so long ago

beyond her doorstep
she dares not to go
for some time now
this has been her only window 
on the world

she can't imagine
stepping over it
into the daylight again
so she remains standing here
guarding the night

with eyes fixed
mind unsettled
arms crossed
her heart in fear
- indefinitely


Veranderd

En nu de dagen weer langer zijn, en de nachten korter, merk ik dat ik niet verander. Mijn leefritme is nog even onritmisch als altijd. Mijn ogen nog even lichtschuw, ze hebben het alleen moeilijker nu. Mijn handen even onvast. Mijn hele zijn nog steeds afhankelijk van jou. Mijn hart nog steeds gebroken.


En jij? 
Jij bent ook niet veranderd. 
Jij bent er niet. 
Niet meer.