Doorgaan naar hoofdcontent

Het Merlot Mysterie - Ilja Gort


Titel: Het Merlot Mysterie
Auteur: Ilja Gort
ISBN: 9789043911870
 © 2008 Ilja Gort, Saint-Romain-La-Virvée/Amersfoort
 © 2008 Tirion Uitgevers BV, Baarn


Volg de reis van dit boek op BookCrossing





Aanrader!


Flaptekst:


Harold Wechter is een Nederlandse reclameman die een wijnchateau in Frankrijk heeft gekocht. Hij komt in contact met Régis, een door en door Franse wijnboer wiens zaken niet al te best gaan. Harold adviseert Régis een ‘Camping à la Ferme’ te beginnen. Hiermee ontketent hij een onstuitbare reeks voorvallen die op de camping op het zinderende Zuid-Franse platteland tot bizarre situaties leiden. Een advocatenkantoor wordt met kettingzagen het bos in gestuurd, Hollandse naaktlopers biodansen in het maanlicht, een belastinginspecteur krijgt te maken met een verrassende vorm van biologische oorlogsvoering en een druivenfluisteraar zoekt de mysterieuze wijngaard met Merlotdruiven van verwoestend lekkere kwaliteit.

--------------------------------------------------------------------------------------------

Hilarisch!!!

Dat is het eerste woord dat in me opkomt wanneer ik dit boek moet omschrijven. Ik heb meermalen in en spreekwoordelijke scheur gelegen om de humor van Ilja Gort. Het leven van de Franse wijnboer Régis is zo vermakelijk omdat het zo ontzettend droog wordt omschreven. Er zit geen greintje kwaad in die man en wat hij doet gaat gepaard met zo'n enorme dosis enthousiasme dat je het gewoon niet kunt laten om niet te lachen.

Het wijnboeren-Frankrijk wordt door Ilja Gort omschreven als een ruig-romantisch-bourgondisch-vriendelijk leven. Je krijgt spontaan zin om je tentje te pakken en naar Chateau Vieux-Canon te reizen om daar aan tafel te zitten met een heerlijk boerenwijntje, wat stinkkazen en stokbrood, en een heel goed humeur.

Dit boek had ik binnen vier dagen uit omdat ik het zo leuk vond om te lezen. Geen moeilijke woorden, geen rare twists, veel humor en prachtige karakters, gewoon een heel lekker boek voor op je terras, met een glaasje rosé erbij, of twee.


Reacties

Anna zei…
Op die manier geef je een mens echt zin om te lezen ;-)
Mey zei…
:-)

Het is dan ook echt wel een heel leuk boek, dus als je de kans ziet om hem te lezen zou je het zeker een kans moeten geven.

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…