Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit mei, 2014 weergeven

Schrijfwedstrijden: Insomnia & Obsessie

Ondertussen heb ik alweer aan enkele schrijfwedstrijden deelgenomen. De eerste verhaalwedstrijd na Jouw Verhaal was Insomnia van Uitgeverij Letterijn. 
Voor deze wedstrijd was het thema 'Schrijven in de stijl van Edgar Allan Poe'. Niet mals. Ik houd persoonlijk wel van de donkere kant van Poe, maar vind het wel erg lastig om daar zelf mijn schrijfweg in te vinden. Mede ook omdat zijn verhalen en gedichten niet thuishoren in onze huidige maatschappij. Ik ben benieuwd hoe gruwelijk Poe had geschreven als hij nu had geleefd. Zijn donkere gedachten en visualiseringenzouden misschien nog gruwelijker zijn want dichterbij wat nu is.
Ik heb uiteindelijk twee verhalen ingezonden waarvan de ene in een setting is geschreven zoals ik me voorstel dat Poe het zelf had kunnen doen maar wel met een aardig tintje fantasy erbij, terwijl het andere verhaal echt in een hedendaagse setting is geschreven maar wel heel gruwelijk is zonder het gebruik van bloed of afgehakte ledematen. Ik ben heel benie…

Het Merlot Mysterie - Ilja Gort

Titel: Het Merlot Mysterie
Auteur: Ilja Gort
ISBN: 9789043911870
 © 2008 Ilja Gort, Saint-Romain-La-Virvée/Amersfoort
 © 2008 Tirion Uitgevers BV, Baarn

Volg de reis van dit boek op BookCrossing


Reality / Immortality

hush hush
I hear
black clouds coming
wearing purple stripes

the sound is crawling
down the walls of my room
the floor is crumbling
under my feet
vanishing

I float
growing wings white feathered
the seven signs of life are fading faster
and I am becoming as unreal
as you are
Immortality is ours


Knowing it all

this certainty you hold so high
it makes me want to run
for nothing can be said
no options
no variations
no change

only the foolish would dare
to dare you on this
it's like talking to a brick wall
and every time someone tries
they will falter and fall
there is no chance of winning a battle
which can never even begin

I think it must be lonely
knowing it all
isn't it?

Mystical Mirror

Oh what beauty lies beyond the  mystical mirror of your mind
unreal as dreams inside myself I wander just behind the glass
though I crave to lurk in darkness here to watch the light-rays disappear
I long to meet you over there in light and bright without a care
but as dark as I am art thou not and so our worlds can not collide
as you should stay inside you dream my silent scream shall reach you not
and I will be forgotten here inside my darkness and my fears
until I find my mirror too and walk beyond the glass, right through
I'll meet you then inside my mind a mystical mirror of your kind




Moederdag

Samen zitten ze onderuitgezakt op de bank televisie te kijken. Al jaren zijn ze hele goede vrienden en meestal hebben ze voornamelijk lol als ze bij elkaar zijn. Als er al eens een spreekwoordelijke bui hangt dan drijft die na wat woorden al snel over. Maar vandaag snapt hij er niets van. 

'Hé, wat is er met jou aan de hand?'

'Niks', zegt ze met haar gezicht op stand onweer.

'Nou, als dit niks is, dan wil ik iets niet meemaken geloof ik. Vertel het nou eens, misschien lucht het op.'

Ze blijft even zwijgend zitten, en zapt snel langs alle kanalen waar reclame op te zien is.

'Kutreclames!'

Hij trekt verbaasd zijn wenkbrauw op en zegt: 'Oookay... maar die zijn er altijd en normaal trek je je er niets van aan op the occasional irritatiemomentjes na.'

'Nou en. Dit zijn gewoon kutreclames.'

Hij draait zich naar haar toe en kijkt haar eens goed aan. Zij kijkt hem snel en ongemakkelijk aan voordat ze haar gezicht weer afwendt en zegt: 'Ja sorry hoo…

Strijd

lang geleden stond er een huis
waar nu kraaien wonen
de stenen zijn gebroken
een boom groeit bij 't fornuis

je vraag: hoe zou het komen
dat hier eerst stond een huis
en nu wat jaren later
een ruïne met wat bomen

mijn vriend, ik zou 't niet weten
alleen maar dat de wind
hier samen met de aarde
hun kracht hebben gemeten

natuur heeft hier gewonnen
de strijd met haar produkt
de mens is ergens anders
weer met de bouw begonnen

Ongetiteld

koude kleuren in haar vergeten het licht
in haar dromen geraakt zij steeds verder verwijderd 
van alles om haar heen
verlaat haar herinnering om weg te glijden
in een soort droefnis ongekend
vervreemd van haar omgeving
veranderd
zonder zich om te draaien gaat zij verder
dan waar de weg haar zou leiden
stapt over de drempel van haar zijn
vervaagt stilaan tot niets


Dageraad

Donkere wolken verhinderen lichtstralen om als vleugels van zwanen te zweven en even neer te dalen in het lange gras dat nu nat en gekweld is
Ver in het kille weiland ligt gelegen naast de diepe oude sloot verhuld in ochtendnevelen de oude nacht stil te sterven
De jonge nieuwe ochtend echter weet van geen wijken en slaat wild met zijn slagpennen in de wind om te stijgen
Tot in de hemel wil hij vliegen de waterige zon tegemoet om uiteindelijk vrij te mogen vallen terug naar aarde
hoogmoed

De laatste noot - gedicht voor Dodenherdenking

het is al lang geweest maar nog geen verleden
zij waren toen niet anders dan wij nu zijn gewone mensen buren, vrienden en vreemden
alleen levend in donkere dagen gevolgd door donkere dagen met stille hoop op bevrijding en verlangend naar de levendige geluiden in het licht van een nieuwe dag
zij die zijn achtergebleven in het donker gevangen in dagen van angstig zwijgen zijn nu al reeds jaren de verstilde tekenen van toen het kwaad de dirigent was
een eenzame viool huilde door haar gebroken snaren een verscheurend klaaglied van verdriet
voor velen is toen de laatste noot gespeeld

beklemmende stilte