Doorgaan naar hoofdcontent

Zilte deerne - Mariëtte Cigaar

Titel: Zilte Deerne
Auteur: Mariëtte Cigaar
ISBN: 9789022553749
 © 2010 Mariëtte Cigaar en De Boekerij bv, Amsterdam




Volg de reis van dit boek op Bookcrossing


Flaptekst:


Vlak voordat het Terschellinger Oerol-festival begint, overlijdt de vader van Peer Zwartepaert. Peer reist af naar zijn vaders huis op Terschelling voor de begrafenis en om diens bezittingen uit te zoeken. Daarbij stuit hij op een zevental teksten: liederen die allemaal een poëtische moord op een vrouw beschrijven. In een opwelling componeert Peer, die muzikant is, er een melodie bij. 's Avonds speelt hij het lied in een drukke kroeg. De volgende ochtend staat de politie op de stoep. Er is een moord gepleegd die tot in detail in het door hem gezongen nummer wordt beschreven.

Het verband tussen de liederen en de moord lijkt overduidelijk wanneer er de volgende dag nog een doe vrouw wordt gevonden die voldoet aan de beschrijvingen in het tweede lied. Peer vermoedt dat de sleutel tot het mysterie verborgen ligt in een duistere familiegeschiedenis, Zijn zoektocht naar waarheid verandert al snel in een krachtmeting met een ongrijpbare seriemoordenaar, die op een eiland vol festivalgangers zijn slachtoffers voor het uitkiezen heeft...

--------------------------------------------------------------------------------------------

Wat kan ik zeggen over dit boek. Ik ben er geheel niet laaiend enthousiast over maar ik vond het gewoon lekker om te lezen. Niet hoogdravend, soms droog, en misschien zelfs een beetje kinderlijk ondanks het hoge aantal moorden die beschreven worden.

De ik-persoon, Peer Zwartepaert, is een muzikant met een koffie-complex en, zoals het een artiest betaamd, een schijnbaar alcoholprobleem. De overige personen die beschreven worden in dit boek worden ook niet echt uitgediept en zo blijft het geheel veel meer afhankelijk van de fantasie van de lezer. Dat is dan ook een van de redenen waarom ik het als kinderlijk heb ervaren. De dingen en mensen die omschreven zijn, worden pas levendig en meer spannend door wat je er als lezer bij fantaseert, net als in een sprookje. Het decor - het eiland en de moorden - wordt prachtig omschreven, bijna een schilderij; beeldschoon, gruwelijk, maar afstandelijk. De gebeurtenissen en de reacties die de gebeurtenissen teweeg brengen zijn tegen het absurde aan. Een heel eiland vol festivalgangers die rustig door blijven feesten tijdens een killing-spree van een waanzinnige, mysterieuze moordenaar. Alsof in het tijdperk van de social-media-tamtam dit alles niet de aandacht zou trekken. Oerol zou toch echt minder druk zijn, for sure.

Maar ondanks dat heb ik echt wel lekker gelezen. Zelf af en toe hardop gelachen. Peer, een enorme droogkloot bij tijd en wijle, is soms een man van weinig woorden. Wat hij dan op dat moment uitkraamt of denkt is hilarisch. Dat komt vooral ook door de manier waarop Mariëtte Cigaar het aan ons meedeelt. 

De moordliederen zijn een verhaal apart. Ik kan ze zeer zeker waarderen. Het verhaal krijgt juist door die beschrijvingen de diepgang welk je ook uit de tekst van een sprookje kunt halen wanneer je je fantasie erop loslaat. Niets meer gruwelijk dan wat je kunt vinden in de krochten van je eigen brein. Die teksten brengen het meest poëtische daarvan naar boven bij mij.

Mijn conclusie. Leuk boek, niets meer maar ook niets minder. Misschien meer geschikt voor de wat oudere jeugd dan voor volwassenen.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…