Doorgaan naar hoofdcontent

Finaledag JouwVerhaalNL





Vandaag was de finaledag van de JouwVerhaalNL wedstrijd in club Dauphine te Amsterdam.


Gedurende een aantal weken waren er winnaars bekend gemaakt waarvan de verhalen gebundeld zouden worden in LEF! Om het tot op het laatste moment spannend te houden zouden vandaag pas de laatste winnaars bekend worden gemaakt en de overall winnaar.

Het was een enorm gezellige middag met een aardig volle zaal. De service was super! Bij binnenkomst meteen een Spritz in de handen gestopt, daarna vlogen de zalmhapjes en tomaat-mozzarellaspiesjes je om de oren. Net voor de onthulling werden ook nog de nodige glazen champagne uitgedeeld. De presentatie van het geheel lag in de bekwame en spontane handen van Nicolette van Dam. De muzikale omlijsting was ook prima en naast de band heeft Angela Groothuizen heeft zelfs met haar dochter Nona een mooi lied gezongen!


Helaas is mijn verhaal niet uitgekozen wat ik natuurlijk erg jammer vind, maar ik geef het niet op hoor! Ik denk wel dat mijn verhaal niet het meest toegankelijk is en daardoor wat minder publiceerbaar. Maar stiekem blijf ik waarschijnlijk toch net zulke vage verhalen schrijven als mijn inzending voor Jouw Verhaal. Ik schrijf nog meer, en ook anders, maar vaag schrijf ik vaak wel. ;-)


Ik wil alle winnaars ook via mijn blog feliciteren met hun behaalde plekje in de bundel LEF! Ik ga jullie verhalen natuurlijk helemaal lezen.

Speciale felicitatie aan Nienke Grootendorst-Magnin die met haar verhaal Grace de overall winnaar is geworden en het felbegeerde boekcontract heeft gekregen bij Wind Publishing. Je zult me altijd bijblijven als de skype-schrijfster tijdens onze masterclass van Marion Pauw.

Verder mijn dank aan Kruidvat & Nivea voor de sponsoring van dit geweldige project.

En last but not least de jury. Streng doch rechtvaardig. Vast slapeloze nachten gehad. Misschien zelfs een enkele nachtmerrie. Grinnik. Tja, het leven van een schrijver gaat niet over rozen. Maar daar staat dan wel een oprecht bedankje tegenover. Zeker ook voor alle ondersteuning in het schrijfproces; de leerzame momenten.

Daarom dank aan: Marion Pauw, Susan Smit, Angela Groothuizen, Femmetje de Wind en Robert Vuijsje.



Nu ga ik weer verder aan het werk. Schrijfwerk. Want dit is wat goed voelt en dan lijkt me dat ook het beste pad om te bewandelen.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…