Doorgaan naar hoofdcontent

Finaledag JouwVerhaalNL





Vandaag was de finaledag van de JouwVerhaalNL wedstrijd in club Dauphine te Amsterdam.


Gedurende een aantal weken waren er winnaars bekend gemaakt waarvan de verhalen gebundeld zouden worden in LEF! Om het tot op het laatste moment spannend te houden zouden vandaag pas de laatste winnaars bekend worden gemaakt en de overall winnaar.

Het was een enorm gezellige middag met een aardig volle zaal. De service was super! Bij binnenkomst meteen een Spritz in de handen gestopt, daarna vlogen de zalmhapjes en tomaat-mozzarellaspiesjes je om de oren. Net voor de onthulling werden ook nog de nodige glazen champagne uitgedeeld. De presentatie van het geheel lag in de bekwame en spontane handen van Nicolette van Dam. De muzikale omlijsting was ook prima en naast de band heeft Angela Groothuizen heeft zelfs met haar dochter Nona een mooi lied gezongen!


Helaas is mijn verhaal niet uitgekozen wat ik natuurlijk erg jammer vind, maar ik geef het niet op hoor! Ik denk wel dat mijn verhaal niet het meest toegankelijk is en daardoor wat minder publiceerbaar. Maar stiekem blijf ik waarschijnlijk toch net zulke vage verhalen schrijven als mijn inzending voor Jouw Verhaal. Ik schrijf nog meer, en ook anders, maar vaag schrijf ik vaak wel. ;-)


Ik wil alle winnaars ook via mijn blog feliciteren met hun behaalde plekje in de bundel LEF! Ik ga jullie verhalen natuurlijk helemaal lezen.

Speciale felicitatie aan Nienke Grootendorst-Magnin die met haar verhaal Grace de overall winnaar is geworden en het felbegeerde boekcontract heeft gekregen bij Wind Publishing. Je zult me altijd bijblijven als de skype-schrijfster tijdens onze masterclass van Marion Pauw.

Verder mijn dank aan Kruidvat & Nivea voor de sponsoring van dit geweldige project.

En last but not least de jury. Streng doch rechtvaardig. Vast slapeloze nachten gehad. Misschien zelfs een enkele nachtmerrie. Grinnik. Tja, het leven van een schrijver gaat niet over rozen. Maar daar staat dan wel een oprecht bedankje tegenover. Zeker ook voor alle ondersteuning in het schrijfproces; de leerzame momenten.

Daarom dank aan: Marion Pauw, Susan Smit, Angela Groothuizen, Femmetje de Wind en Robert Vuijsje.



Nu ga ik weer verder aan het werk. Schrijfwerk. Want dit is wat goed voelt en dan lijkt me dat ook het beste pad om te bewandelen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go