Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit april, 2014 weergeven

Scotland

Scotland, you make me weary
with weather so grey and visions so dreary
but you also make my heart sing
with joy and delight
for your sunny light shines
like the first light so pure
and therefore your sadness and grey spells
I gladly endure

Een gesloten stad

Ze kijkt omhoog. Ze staat op een klein binnenplein dat door grijze gebouwen wordt omsloten. Het spiegelglas reflecteert haar grauwe omgeving. De lucht is bewolkt en drukkend. Het gaat regenen, dat weet ze zeker. Maar de regen kan haar niet helpen. Het verkilt enkel en legt een natte laag over wat levenloos is.
     De stad is leeg en voelt ontzield. Ze kan zich niet meer herinneren wanneer ze voor het laatst iemand gezien heeft, laat staan gesproken. Ze is alleen. Misschien is ze wel altijd alleen geweest. Ze weet het niet en het maakt haar ook niet uit. Deze verlaten stad is haar wereld. Het is geen huis of thuis, maar enkel de ruimte waarin zij verblijft. Een veilige ruimte.
     Ze beweegt zich als door water naar de smalle doorgang die naar de straatkant leidt. Even is het zwakke licht nog zwakker want het massieve beton laat niets door. De hoge en smalle doorgang lijkt benauwend en onheilspellend. De flauwe bocht die gemaakt moet worden zorgt ervoor dat er halverwege noch zicht…

Finaledag JouwVerhaalNL

Vandaag was de finaledag van de JouwVerhaalNL wedstrijd in club Dauphine te Amsterdam.


Gedurende een aantal weken waren er winnaars bekend gemaakt waarvan de verhalen gebundeld zouden worden in LEF! Om het tot op het laatste moment spannend te houden zouden vandaag pas de laatste winnaars bekend worden gemaakt en de overall winnaar.

Het was een enorm gezellige middag met een aardig volle zaal. De service was super! Bij binnenkomst meteen een Spritz in de handen gestopt, daarna vlogen de zalmhapjes en tomaat-mozzarellaspiesjes je om de oren. Net voor de onthulling werden ook nog de nodige glazen champagne uitgedeeld. De presentatie van het geheel lag in de bekwame en spontane handen van Nicolette van Dam. De muzikale omlijsting was ook prima en naast de band heeft Angela Groothuizen heeft zelfs met haar dochter Nona een mooi lied gezongen!


Helaas is mijn verhaal niet uitgekozen wat ik natuurlijk erg jammer vind, maar ik geef het niet op hoor! Ik denk wel dat mijn verhaal niet het mee…

Met heimwee blik... (4 x 5lines Vlieland)

met heimwee blik ik terug
neem afscheid van het strand
en zwaai mijn lief gedag
met schelpen in mijn hand
Vlieland



ik ruik wad
zout op mijn lippen
een schelp fluistert in mijn oor
geheimen van de zee
ik luister en zucht



ik maak
een uitwaaiwandeling
en uitzwaaiwandeling
ik groet
Vlieland

het huis leeft
ziet de stofnesten
het kleed klopt zich uit
kijkt rond
en legt zich erbij neer

Haiku-update

niet vergeten dat de ochtend een begin is
dagelijkse kans

de meeuwen wakker
de mussen en mensen ook tijd om te vliegen

de nacht is verlicht sterren fonkelen helder vurig verleden

in het ochtendgloren streelt de dauw het bleke land een goedemorgen

diep in de spiegel verborgen achter het glas schuilt een kinderdroom

De zee

mijn voeten aan de vloedlijn
twijfelen niet
en voelen zich stevig staan
in het natte zand

zij neemt me rustig bij de hand
en leidt me steeds dieper en kouder
naar verlichting
en als ik omzie naar het verre land
dan weet ik
mijn gebroken hart behoort niet daar
maar hier

en als zij dan mijn haren kust
met fluisteren mijn weemoed sust
geef ik mezelf voorgoed
aan haar

een liefde voor een leven


Het is net...

'Het is net lente, vind je ook niet?', vraagt zij.  'Inderdaad, niet', moppert hij, 'Lente, bah!'  Zij kijkt alsof ze doof is, hij kijkt nors. 

And as I...

and as I close my eyes to rest the deep and ever final sleep. I touch your face and hold my breath  and pray  I will not make you weep

Haiku-update

the sparrows fly high  dusk comes too soon for us two  the night separates
I can see clearly  rain clouds forming in the sky  black and purple haze
my criminal mind  seeks refuge in your kind heart  a sanctuary
the night spreads scents of  some dark red roses blooming  sweet dreams my loved one
I love the night-time  the dark brings the sweetest scent  the death of the day 

If you find my thoughts  your mind will whisper so sweet  please, follow me not

Haiku-update

Veel haiku's geschreven maar hier niet neergezet. Nu dan maar een bundeltje ervan gemaakt. Pas op een haiku-bombardement.


de tijd kan vliegen de klok tikt reeds wreed verder mijn verhaal staat stil 
het houten terras de gouden stralen schijnen bruin wordt nu tot brons
de bal schiet niet raak zijn stropdas zat in de weg zijn maten lachen
mistflarden hangen  het landschap gehuld in grijs  de deken voelt nat
och jee, jongens toch  wat zijn we weer gezellig  waar is dat lachgas
de kat spint niet zacht  haar geronk als een Harley  mijn motormuisje
een dovende kaars  sterft in het nachtelijk uur  donkere liefde
grijze regen valt  kleurt het frêle gemoed zwart  de haan kraait niet meer
de vergeten lach  geen boekdelen gesproken  nonverbaal zwijgen
dorstig was mijn hart  toen keek ik de koelkast in  daar lag mijn liefde
binnen klinkt muziek  oosterse sferen winnen  de wedstrijd van thuis

Liefde

Dit gevoel zit diep verborgen, geborgen
een klein beetje stekend
af en toe wat pijnlijk
maar dan weer vleiend
lief, zacht en wachtend op meer
van mij
en van jou

en als dat dan gebeurd
mijn binnenste naar buiten wordt gekeerd
en mijn hart in mijn keel klopt
schreeuwt mijn lichaam het uit
'meer!'
'meer!'


Het is niet anders

toen waren we nog jong
we zijn echter nooit onbedorven geweest
want geboren als mens
waren we dus in geest al verloren
voor ons eigenlijk begin

als idioten hebben we alles onkent
van jeugd en studie
tot dat wat we dagelijks zijn en niet wensen
mensen, simpele mensen
met drama's, dromen en fouten
feilbaar, maakbaar, breekbaar en kraakbaar
jij en ik, en zij ook
we zijn allemaal anders
en toch ook hetzelfde

gewoon


Het donker

en toen was het ineens donker
deed niemand het licht aan
omdat de electriciteitsleverancier niet betaald was
de gaskraan dichtgedraaid
en iedereen op hete kolen zat

heeft er dan niemand een kaarsje
voor de stille tocht
in protest tegen het donker
dat uit ons allen straalt

sta nu op
want morgen willen we
weer in het volle licht buiten spelen

nietwaar?