Doorgaan naar hoofdcontent

Vintage


Laatst werd ik me erweer bewust van. Loop je een winkeltje binnen, kijkt wat rond, wordt je meteen ongevraagd uitgelegd dat er zowel nieuwe kleding wordt verkocht alswel vintage. Okay. Vintage dus.

Wat is nu eigenlijk vintage? De hele korte defenitie van vintage is 
1) Tweedehands 
2) Van een zeer goed jaar 

Kleding past wat mij betreft duidelijk het meeste in de eerste categorie. De tweede categorie zou ook kunnen passen met betrekking tot hele specifieke kledingstukken, maar duidt wat mij betreft toch meer naar de vloeibare substanties die je het beste kunt drinken.

Mijn leed, ach en wee, is het volgende. De kneuterige tweedehands winkeltjes waar ik vaak ben binnengelopen zijn inmiddels verdwenen en ingewisseld voor de echte hippe vintage hotspots. En ik begrijp best dat er in veel tweedehands zaken ook massaal geproduceerde artikelen werden verkocht, maar als je een beetje goed keek zaten er ook best veel echte 'vintage' artikelen tussen. Het enige echte verschil met nu is de prijs. Het spijt me zeer, maar 55 euro voor een toch echt duidelijk tweedehandse blouse gaat mij veel te ver. Bovendien bemerk ik dat er in veel vintage shops toch ook echt wel massaal geproduceerde artikelen hangen. Nog sterker, de kleding kan eerder beschouwd worden als retro, aangezien het nieuw of heel recent geproduceerd is met de nostalgie naar het oude. Nu is het dus kiezen tussen de vintage artikelen in zo'n shopje, of tweedehands kleding bij de kringloopwinkel. Gek genoeg kun je daar heden ten dage ook echt nog vintage vinden hoor!

Maar in feite gaat het zowel bij de hippe hotspots als in de kringloopwinkel gewoon om tweedehands kleding. Het stomen kan ik zelf wel, de knoopjes vervangen ook. Dat zoompje deert me ook niet zo. En ik ben geen zuunige Hollander die maar een vijfje wil betalen voor een broek, maar de prijs moet wel redelijk blijven. Voor een Chanel betaal je natuurlijk meer want dat was bij verkoop van het originele artikel al zo, maar voor de huis-tuin-en-keuken blouse uit de jaren 60 is die 55 euro echt not done wat mij betreft. Daar trek ik mijn grens.

Let wel, dit is mijn persoonlijke mening en geen waarheid dus voel je vooral vrij een geheel andere mening toegedaan te zijn.


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…