Doorgaan naar hoofdcontent

Speelveld

Mijn woorden verdwalen in jouw gedachten
steeds vaker
ze wachten niet langer 
maar beginnen al met zwijgen voor ze uitgesproken zijn

ik wil je graag begrijpen maar raak de weg kwijt
steeds banger om te verliezen
wat eigenlijk nooit van mij is geweest

zo dansen we om elkaar heen
nabij maar nooit in contact
als twee magneten
elk eenzaam in ons eigen speelveld

mijn koningin staart zwijgend naar jouw koning
ze heeft de moed opgegeven te verdedigen
wat niet meer verdedigd wenst te worden

Ze draait haar witte hoofd weg
en huilt een traan van marmer
één illusie armer

de eeuwigdurende liefde


Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

The hurt

the fire, the burn
the scars you left on my heart
unable to turn away from the truth
the hurt

let me run, set me free
I'm dying here
not being the one you hoped me to be

I fear so I flee
see me failing, falling
braised knees & scraped knuckles

Not so pretty now, or am I?